Ólafur Ragnar um erfiða baráttu: „Móðir mín fór líka í svokallaða höggningu á Akureyri“

„Mörg hund­ruð börn dóu og sér­stak­lega ungar konur á milli tví­tugs og þrí­tugs voru stærsti hóp­ur­inn sem fékk berklana. Og margir meðal ann­ars móðir mín glímdu við þennan sjúk­dóm árum saman og nán­ast alla sína ævi og lækn­arnir voru í raun og veru bjarg­þrota,“ segir Ólafur Ragnar Grímsson í nýút­komnu helg­ar­blaði Mannlífs. Þar segir hann meðal ann­ars frá nýrri bók sinni, Bréfin hennar mömmu. Lesendur kynn­ast örlögum ungrar konu, móður Ólafs Ragnars, sem er með berkla og jafn­framt fá les­endur að kynn­ast íslensku þjóð­fé­lagi þess tíma.

„Móðir mín fór líka í svo­kall­aða höggn­ingu á Akureyri sem var örþrifa­ráð; það var bara einn skurð­læknir á land­inu sem treysti sér í þetta því það voru höggvin rif úr sjúk­lingnum. Níu rif voru tekin úr mömmu. Og fólkið var vak­andi í þess­ari aðgerð. Það sem ég vissi nú ekki fyrr en ég las bréfin sem ég fann og voru skrifuð á Akureyri var að hún hafði farið þrisvar sinnum í aðgerð og var vak­andi í öll skiptin. Þrjú rif voru tekin í hvert sinn en ég hélt alltaf að hún hefði farið í eina aðgerð,“ segir hann en við­talið má lesa í heild sinni í helg­ar­blaði Mannlífs.