„Rúvarar voru í Kastljósinu að birta skemmtilegt sjónvarpsviðtal við Dr Football. Aldeilis gaman. En fréttadeild Rúv hefur enn ekki minnst á að nýlegur fjölmiðill í almannaeigu sé að sigra landið og miðin. Ég er að tala um Samstöðina.“ Þannig hefst reiðilestur Björns Þorlákssonar, rithöfundar og fjölmiðlamanns Samstöðvarinnar sem hann birti á Facebook í gærkvöldi. Þar kvartar hann yfir áhugaleysi hans gamla vinnustaðar, Ríkisútvarpsins, á sjónvarpsstöðinni sem hann vinnur hjá nú. Hann heldur áfram:
„Sjónvarpsstöð sem þjónustar tugþúsundir landsmanna í viku hverri með frumlegum efnistökum en er einhverra hluta vegna þó ekki viðurkennd af Rúv nema kannske í örlitlum hluta menningardeildar Rásar 1.
Aldrei hefur fréttadeild Rúv dottið í hug að taka viðtöl við fólkið sem vinnur á Samstöðinni eða fjallað um stöðina. Sem að mínu viti vinnur þó ansi fréttnæma vinnu frá degi til dags, vinnu sem sumpart hefur breytt viðmiðum landsmanna svo um munar.“
Segir Björn að það gæti orðið vandræðalegt fyrir RÚV ef ríkismiðillinn hundsi Gunnar Smára Egilsson og félaga hans á Samstöðinni og stingur upp á að RÚV geri seríu um hann og Samstöðina.
„Ég hef í heilt ár beðið eftir að Gunnar Smári Egilsson, öflugasti fjölmiðlamaður þjóðarinnar, fái heimsókn frá fréttadeild Rúv. Að hundsa hans vinnu og félaga er að mínu mati orðið mjög vandræðalegt fyrir fréttadeild Rúv. Það væri eðlilegra ef Ríkisútvarpið gerði seríu um manninn og Samstöðina fremur en að reyna að láta eins og Samstöðin sé ekki til.“
Þá segir Björn að starfsmenn Samstöðvarinnar heyri daglega hrós frá hinum og þessum um hið mikla ágæti fjölmiðilsins en þurfi svo að „lúta í gras fyrir Dr. Football“:
„Sá tími er liðinn að Rúv ráði hvaða hlið skuli standa opin fyrir upplýsingum. En áhugavert hefur verið fyrir okkur starfsmenn Samstöðvarinnar að heyra daglega í sundlauginni, kjörbúðinni og á förnum vegi margs konar hvatningu um að Samstöðin sé mögulega áhugaverðasti fjölmiðill samtímans en svo þurfi Samstöðin sem hlaðvarp að lúta í gras fyrir Dr Football er kemur að áherslum fréttadeildar Rúv. Þögnin ein. Og er Samstöðin þó ekki bara hlaðvarp heldur líka útvarp, sjónvarp, fréttavefur – nánast allt!“
Björn spyr síðan hvað hann fái fyrir „þessa nauðungaráskrift“ hjá RÚV og hvort ríkisfjölmiðillinn þjónusti ekki lengur almenning:
„Afsakið en fyrir hvern er þetta almannaútvarp aftur? Hvað fæ ég fyrir þessa nauðungaráskrift? Af hverju þarf ég að greiða laun starfsmanna sem mér finnst að standi sig ekki? Þjónustar Rúv ekki lengur allan almenning? Þjónustar Rúv ekki háa sem lága – upp og niður – til vinstri og hægri?Getur það verið satt að Rúv fái þúsund sinnum meira opinbert fé árlega en Samstöðin? Plús allar auglýsingarnar.Er Rúv þá þúsund sinnum betri fjölmiðill en Samstöðin?Er kannske hægt að segja fréttastefnu almannaútvarpsins upp?Getur maður beðið um nýja?“
Að lokum biður Björn um „aðeins meira sjálfstraust“ á gamla vinnustað sinn:
„Væri hægt að biðja um aðeins meira sjálftraust inn á minn gamla vinnustað, fréttadeild Rúv, þótt þar séu enn nokkrir snillingar, gamlir og góðir félagar.Mætti kannske biðja um aðeins minni ótta hjá hinum svokölluðu stjórnendum fréttadeildarinnar…“
Athugasemdir