Össur dregur Jakob Bjarnar og Stefán E. sundur og saman í háði

Össur Skarp­héð­ins­son sakar tvo blaða­menn um elli­for­dóma í nýrri Facebook-færslu.

Líf­fræð­ing­ur­inn og fyrrum ráð­herr­ann Össur Skarp­héð­ins­son er ekki par hrif­inn af þeim Jakobi Bjarnari Grét­ars­syni, blaða­manni Vísis og Stefáni E. Ein­ars­syni, blaða­manni og hlað­varps­stjórn­anda á mbl.is og sakar þá um mikla elli­for­dóma.

„Elli­for­dómar frétta­manna

Tveir frétta­menn skera sig úr fyrir “blatant” elli­for­dóma. Annar er Jakob Bjarnar, fal­legur og góður piltur, sem ég eyddi einu sinni nótt með í Búða­hrauni.

Þegar ég set fram skoðun á frammi­stöðu stéttar hans varð­andi “leka­mál” úr for­sæt­is­ráðu­neyti sem honum er and­stæð, þá er mér “farið að förl­ast” (Lesist: Össur er orð­inn svo gam­all að hann er hættur að geta hugsað).“ Þannig hefst færsla Össurar en hann segir Jakob einnig setja þá Ögmund Jónasson, fyrr­ver­andi ráð­herra og Hauk Arn­þórs­son stjórn­sýslu­fræð­ing, undir sama hatt:

„Í sömu kategóríu setur hann líka Ögmund Jónasson og Hauk stjórn­sýslu­fræð­ing Arn­þórs­son. Jakobi Bjarnar líkar ekki við skoð­anir okkar og varar les­endur sína við því að taka mark á þeim því við séum orðnir “stút­ungskallar”.“

Þá segir Össur að Stefán E. sé á sama róli og upp­nefnir vinnu­stað hans sem „hrúta­kofa“.

„Á sama róli er sið­fræð­ingur “hrúta­kofa” Moggans, sem jafn­framt er póli­tískur rit­stjóri frétta á Mogganum. Sá drengur – fal­legur einsog Jakob Bjarnar - náði ekki upp í nef sér af bræði vegna þess að Ólafur Þ. Harð­ars­son, einn virt­asti álits­gjafi þjóð­ar­innar, hafði aðrar skoð­anir en “hrúta­kof­inn” á því hvaða áhrif upp­námið kringum barna­mála­ráð­herr­ann hefði á stöðu rík­is­stjórn­ar­innar. Stefán Einar í rök­þroti afgreiddi Ólaf sem “elli­æran”.“

Tekur Össur fram að þetta sé sér­stak­lega eft­ir­tekt­ar­vert í ljósi þess að rit­stjóri Morg­un­blaðs­ins, Davíð Oddsson, hafi sama sól­ar­hring verið búinn að skrifa „snagg­ara­lega ádrepu um leka­málin“ sem hann segir að hljóta hafa „smollið einsog hrís á silki­mjúkan aft­ur­enda sið­fræð­ings­ins“:

„Það er reyndar sér­stak­lega merki­legt í ljósi þess að Davíð Oddsson, rit­stjóri Moggans, var á sama sól­ar­hring búinn að skrifa snagg­ara­lega ádrepu um leka­málin. Hún hlýtur að hafa smollið einsog hrís á silki­mjúkan aft­ur­enda sið­fræð­ings­ins, sem að vísu kann enn að vera öróttur eftir rass­skell­ingu Kristrúnar Frosta­dóttur fyrir kosn­ingar. En vita­skuld þarf hinn póli­tíski elti­hrellir ekki að taka mark á Davíð Oddsyni, aðal­rit­stjóra.“

Ástæðan fyrir því að Stefán þurfi ekki að taka mark á yfir­manni sínum, segir Össur vera þá stað­reynd að Davíð sé löngur orð­inn elliær.

„Davíð er nefni­lega eldri en Ólafur Þ. Harð­ar­son. Þarafleið­andi er hann ómark­tækur enda skv. skil­grein­ingu sið­fræð­ings­ins fyrir löngu orð­inn “elliær.”

Punctum sali­ens er þessi: Mega menn ekki eld­ast og taka þátt í sam­fé­lag­inu án þess að vera atyrtir fyrir aldur sinn þrátt fyrir að vera miklu spræk­ari og frísk­ari í and­anum - örugg­lega lífs­glað­ari - en þessir tveir "korn­ungu" herra­menn?“