Á meðan menningarþyrstir Íslendingar nutu sín á Menningarnótt á laugardaginn, hélt Anna Kristjánsdóttir og vinir hennar sína eigin Menningarnótt suður á Tenerife. Ekki er að heyra á orðum Önnu að henni þyki mikið til Menningarnætur koma.
„Dagur 2203 – Menningarnótt á Tenerife.
Mér skilst að það hafi verið Menningarnótt í Reykjavík í gær. Suður í höfum héldum við einnig Menningarnótt, en þó með öðru sniði. Við vorum menningarleg án þess að þurfa að hlaupa maraþon né hlusta á þrautleiðinlega tónleika.“
Þannig hefst nýjasta dagbókarfærsla vélstjórans suður í höfum, en hún er eins og aðrar færslur hennar, löðrandi í húmor og kaldhæðni. Næst segir hún frá því að frænka hennar hafi komið í heimsókn og segir hún að henni hafi verið fagnað sem týndu dótturinni.
„Merkilegt nokk, þá kom Kristrún frænka mín í heimsókn til mín í gær. Hún hafði ekki komið í langan tíma eða í heilar fjórar vikur og ég var farin að óttast að hún væri búin að gleyma því hve allt er yndislegt á Tenerife. En hún kom nú samt og við íbúarnir fögnuðum henni eins og týndu dótturinni, slátruðum lambi henni til heiðurs og héldum á kínverskan veitingastað þar sem boðið var upp á Donald Trump, afsakið Duck í appelsínusósu, en síðan var haldið á Búkkann þar sem Daniel þjónaði til borðs. Daniel á að vinna fimmtudaga og sunnudaga, en nú var hann einnig á laugardagskvöldi.“
Í síðari helmingi færslunnar segist Anna hlusta æ minna á uppáhaldsútvarpsstöðina sína, Rás 2. Ástæðuna segir hún vera þá að rapp flæði þar upp um allar koppagrundir, og það líkar Önnu ekki. Gengur hún svo langt að segja rapp ekki vera tónlist.
„Jú, meðan ég man. Ég er farin að draga verulega úr hlustun á Rás 2 hjá RÚV. RÚV er vissulega mitt uppáhaldsútvarp, en að undanförnu hefi ég heyrt svo mikið af rappi í stað tónlistar að ég er farin að hlusta á Gullbylgjuna sem og Léttbylgjuna í stað gömlu uppáhaldsrásarinnar minnar. Þau sem eru mér ósammála mega halda áfram að hlusta á sitt rapp, en sem betur fer á ég mikið af tónlist á diskum, gömul tónlist og síðari tíma tónlist á borð við Bubba Mortens og þarf ekki á rappi að halda til að létta mér stundirnar.
Svo get ég ávallt létt mér stundirnar ef ég vil hlusta á eitthvað erlent með því að hlusta á Mike Oldfield, Pink Floyd, Queen og Iron Maiden, en rapp er ekki meðal minna tónlistaráhugamála.
Þetta var bull sunnudagsmorgunsins.“
