Gloria Steinem, einn áhrifamesti leiðtogi kvenréttindabaráttunnar í Bandaríkjunum, lést miðvikudaginn 2. september á heimili sínu í New York-borg. Greint var frá andlátinu á samfélagsmiðlum hennar og sjóðsins Gloria's Foundation.
Steinem hóf feril sinn í blaðamennsku og vakti heimsathygli árið 1963 þegar hún starfaði undir dulnefni sem klúbbstúlka hjá Playboy. Í kjölfarið skrifaði hún afhjúpandi greinaröð um slæm kjör og niðurlægjandi vinnuaðstæður kvenna innan veldisins.
Í upphafi 8. áratugarins varð hún leiðandi í bandarísku kvenréttindahreyfingunni. Hún var meðal stofnenda tímaritsins Ms. Magazine, sem braut blað í fjölmiðlasögunni með því að fjalla um málefni á borð við launamun kynjanna, heimilisofbeldi og æxlunarfrelsi kvenna. Steinem var alla ævi ötull talsmaður jafnréttis og hlaut meðal annars Frelsisorðu Bandaríkjaforseta árið 2013 fyrir framlag sitt.
Í yfirlýsingu frá ástvinum kemur fram að hún hafi barist fyrir jafnrétti allt til hinstu stundar.
Biden fyrrverandi forsetahjónin bandarísku sendu frá sér samúðarkveðju á Instagram. Í yfirlýsingu frá Jill Biden kom fram að rödd Gloriu hefði breytt bandarísku samfélagi og að hugrekki hennar myndi halda áfram að veita innblástur í baráttunni fyrir því frelsi sem hún varði ævinni í að verja. „Gloria Steinem skildi að jafnrétti kvenna hefst á frelsinu til að taka ákvarðanir um eigin líkama, heilsu og framtíð,“ sagði fyrrverandi forsetafrúin.
Í opinberri kveðju frá sjóði hennar og nánustu ástvinum var henni lýst sem óvenjulegum hlustanda sem hafði þann einstaka hæfileika að láta öðrum líða eins og þeir væru sýnilegir og hefðu rödd. „Orð hennar, gjörðir og fordæmi gáfu fólki leyfi til að vera sitt sannasta sjálf. Gloria lifði lífinu í samræmi við sinn sjálfstæða anda, af mikilli forvitni og frábæru skopskyni,“ sagði í tilkynningunni.
Á samfélagsmiðlum hafa fjölmargir rithöfundar og yngri kynslóðir femínista lýst yfir gríðarlegu þakklæti. Margar konur hafa deilt sögum af því hvernig Steinem breytti lífi þeirra persónulega, opnaði fyrir þeim tækifæri og ruddi brautina á tímum þar sem vinnufrelsi, jafnlaunaréttur og sjálfstæði kvenna mætti mikilli mótspyrnu.
Margir minnast hennar einnig fyrir að vera fljót að viðurkenna mikilvægi fjölmenningarlegs femínisma (e. intersectionality) og tala opinskátt um mikilvægi þess að jafnréttisbaráttan næði til kvenna af öllum kynþáttum og stéttum.
