Móðir látna fangans stígur fram: „Sumir hlutir verða ekki aftur teknir“

Þann 6. maí lést Ingvi Hrafn Tómasson á Litla Hrauni eftir að hafa tekið eigið lífið og hefur ýmsum spurn­ingum varð­andi hvernig með­ferð Ingvi fékk í kerf­inu verið ósvarað. Berglind Vigg­ós­dóttir, móðir Ingva, gagn­rýnir fang­els­is­mála­yf­ir­völd fyrir hvernig tekið var á málum Ingva en hann var í afplánun á Vernd og kom­inn í vinnu.

Sjá nánar: Vill draga yfir­völd til ábyrgðar vegna dauða sonar hans: „Ingvi var settur inn án dóms og laga“

„Svo kom skell­ur­inn, í lok apríl er hann ásak­aður um afbrot, athugið sér­stak­lega – ásak­aður. Fang­els­is­mála­stofnun tekur ákvörðun um það hvort Ingvi Hrafn gæti ekki verið lengur í opnu úrræði og skyldi fara aftur inn í lokað fang­elsi. Þarna er rann­sókn á frum­stigi og neit­aði Ingvi Hrafn stað­fast­lega að hafa brotið af sér. En þar sem að hann er í afplánum þá skiptir það engu máli hvort hann er sekur og eða sak­laus, hann var sviptur frels­inu og inn skyldi hann fara. Geð­þótt­ar­á­kvörðun hefur þarna allt um það að segja hvort hann fái að halda áfram að vera nokkuð frjáls maður í afplánun í opnu úrræði, í sinni vinnu og að leggja til sam­fé­lags­ins. Þá hlýtur að skipta máli hvernig emb­ættin ræða saman – lágu frammi ein­hver sönn­un­ar­gögn sem studdu það að Ingvi skyldi sviptur frelsi, eða ekki. Lögregla hand­tók hann um 2 klst. eftir meint brot – á grund­velli þess að kæra hefði borist. Fleiri voru sönn­un­ar­gögnin ekki. Hefði hinn almenni og gegni borg­ari verið í sömu stöðu, hefði hann gengið út af lög­reglu­stöð­inni á Hverf­is­götu að lok­inni skýrslu­töku og beðið eftir nið­ur­stöðum rann­sókn­ar­innar heima hjá sér,“ skrifar Berglind í pistli sem hún birti á Vísi.

Hún segir það sé gíf­ur­legt áfall fyrir ein­stak­ling eins og Ingva að finna fyrir frelsi og vera kippt aftur í fang­elsi án dóms og sönn­un­ar­gagna. Að sögn Berg­lindar óskaði Ingvi eftir að fá tíma hjá Geð­heilsuteymi Heilsu­gæslu höf­uð­borg­ar­svæð­is­ins. 

„Viðtalið fór aldrei fram þann 6. maí því þegar að fanga­verðir opn­uðu klefa hans að morgni 5. maí fannst Ingvi Hrafn lát­inn í klefa sínum á Litla Hrauni og hafði tekið sitt eigið líf.

Dagurinn 5. maí var alltaf þung­bær fyrir Ingva Hrafn, en bróðir hans lést á þessum degi fyrir 6 árum síðan. Nú er ég búin að missa annan son, son sem kerfið brást og hefði verið hægt að bjarga.“

Í pistl­inum kallar hún eftir því að yfir­völd bæti geð­heilsuteymi í fang­elsum lands­ins, það sé lág­marks­virð­ing sem þurfi að sýna föngum.

„Ég hef misst son, og syni ef út í það er farið. Sumir hlutir verða ekki aftur teknir. Það er ein­læg ósk mín að frá­fall Ingva Hrafns hafi áhrif á breyt­ingar til hins betra á geð­heil­brigði fanga og tengdri þjón­ustu þeirra. Mín bar­átta er rétt að byrja,“ skrifar hún að lokum.