Löggan kom klukkutíma eftir að Auður fann „lífvana“ dreng á götunni:„Aðstæðurnar voru stjórnlausar“

Auður Jóns­dóttir rit­höf­undur kom að með­vit­und­ar­lausum dreng í hádeg­inu en hann hafði verið að dimmitera. Afar erf­ið­lega gekk að fá við­bragðs­að­ila á vett­vang.

Auður Jóns­dóttir

Mynd: Kazuma Takigawa

Rit­höf­und­ur­inn Auður Jóns­dóttir sagði frá sjokker­andi reynslu sinni frá því í hádeg­inu, á Facebook en hún kom að með­vit­und­ar­lausum dreng sem lá á göt­unni en hann hafði verið að dimmitera með félögum sínum.

„Lífvana drengur lá á göt­unni fyrir utan Subway upp úr hádegi. Erfitt að greina lífs­mark og augun lukt aftur til hálfs. Inni voru félagar í bún­ingum að dimmitera. Þegar var engin leið að ná til hans hringdi ég á sjúkra­bíl en þá voru nokkrir drukknir ung­lingar komnir út.“ Á þessum orðum hefst frá­sögn Auðar.

Segist Auður hafa verið sagt að hún gæti ekki fengið sjúkra­bíl þar sem lög­reglan þyrfti fyrst að mæta á vett­vang. Aðstæð­urnar urðu brátt „stjórn­lausar“:

„Mér var tjáð að ég gæti ekki fengið sjúkra­bíl, fyrst þyrfti löggan að koma og meta aðstæður. Svo mér var beint að lögg­unni og bað um bíl. Smá lífs­mark bær­ist með drengnum og vin­irnir byrja að hnoð­ast með hann sem var stærri en þau flest og höfuð hans flengd­ist fram og aftur. Skít­hrædd reyndi ég að fá þau til að fara ekki að drösl­ast með hann með flökt­andi með­vit­und en aðstæð­urnar voru stjórn­lausar. Þau flest mjög drukkin að reyna að bera hann áfram og næstum missa, þar til þau skelltu honum á bekk við Prikið. Þar ælir hann og ælir, milli þess sem hann missir með­vit­und, krakk­arnir remb­ast við að halda honum meðan sum reyna að reka mig í burtu og önnur að reyna að hjálpa.“

Auður seg­ist hafa hringt aftur í neyð­ar­lín­una en er gefið sam­band við lög­regl­una. Rit­höf­und­ur­inn seg­ist hafa verið orðin mjög hvöss þegar þarna var komið við sögu. Þrátt fyrir það þurfti Auður að bíða enn um stund eftir aðstoð.

„Þarna er liðin löng stund og ég hringi aftur í 112 og fæ aftur sam­band lögg­una. Þá vita þeir ekki hvenær bíll­inn kemur. Ég var þarna orðin ansi hvöss og það ágerð­ist þegar ég var spurð af lögg­unni hvernig ætti að senda bíl ef eng­inn væri laus. Aftur er strák­ur­inn eins og líf­vana, en tveir vinir ná að halda honum með herkjum svo höfuð hans hend­ist ekki í vegg eða stétt­ina. Hann var of stór til að ég treysti mér til að leggja hann slysa­laust á göt­una með aðstoð drukk­inna ung­linga. Starfs­fólk á Prikinu hafðu þá fyrir ein­hverri stundu sagst ætla að hringja á hjálp, sem þau hafa lík­lega gert en ekk­ert bólaði á lögg­unni. Þá hringdi ég mjög hvöss aftur í 112 og ítrek­aðu beiðni um sjúkra­bíl ef eng­inn löggu­bíll væri laus. Þá var sagt við mig að því miður væru svo margir að slasa sig í augna­blik­inu að það þyrfti að for­gangs­raða. Þau bara hefðu ekki bíla! Þarna var lík­lega farið að slaga upp undir klukku­tíma síðan ég hringdi, vinir stráks­ins líka orðnir hissa á bið­inni og strák­ur­inn ennþá með­vit­und­ar­laus en átak fyrir þá að halda honum svo hann myndi ekki skella fram fyrir sig.“

Að lokum kom þó lög­reglan og Auður hélt för sinni áfram.

„Svo loks kom löggan. Man ekki hvort ég var búin að hringja einu sinni enn. Og þeir byrja að pota í strák­inn sem rankar aðeins við sér og gubbar smá vatni og meira veit ég ekki því mín var ekki þörf lengur. En svona getur verið stór­hættu­legt og eig­in­lega ætti að vera sér­stök gæsla í mið­bænum þegar krakkar eru að dimmitera.“