Kvennalandsliðið í handbolta vill banna þátttöku Ísrael

Leikmenn kvenna­lands­liðs Íslands í hand­bolta hafa sent frá sér yfir­lýs­ingu vegna leikja liðs­ins við Ísrael í und­ankeppni HM en mikil umræða skap­að­ist vegna leikja land­anna í vik­unni.

Var áhorf­endum bannað að mæta á leiki vegna til­mæla frá Rík­is­lög­reglu­stjóra og þá voru mót­mæli haldin fyrir utan Ásvelli, þar sem leik­irnir fóru fram. Vildu ein­hverjir að lands­liðið spil­aði ekki við Ísrael.

Ísland vann báða leik­ina örugg­lega og tryggði sér sæti á HM.

Hægt er að lesa yfir­lýs­ingu þeirra hér fyrir neðan:

Við leik­menn kvenna­lands­liðs Íslands í hand­bolta teljum mik­il­vægt að koma reynslu okkar á fram­færi eftir að hafa spilað tvo umspils­leiki gegn lands­liði Ísraels í þess­ari viku. Það er tíma­bært að alþjóð­leg íþrótta­hreyf­ing – og íþrótta­yf­ir­völd hér á landi – end­ur­skoði afstöðu sína gagn­vart þátt­töku Ísraels í alþjóð­legum keppnum á meðan hern­að­ar­að­gerðir þeirra á Gaza halda áfram.

Að spila tvo lands­leiki gegn Ísrael var ekki sjálf­sagt fyrir okkur. Við stóðum frammi fyrir áskorun sem við höfum ekki áður þurft að horfast í augu við: Að spila við full­trúa ríkis sem ber ábyrgð á dauða ótal sak­lausra borg­ara – eða hafna þátt­töku og þar með láta ísra­elska lands­liðið fara áfram. Við ákváðum að spila – af því við vildum sjá íslenska fán­ann á heims­meist­ara­mót­inu en ekki þann ísra­elska.

Það eru ekki eðli­legar eða ásætt­an­legar aðstæður þegar lands­lið þarf að spila tvo leiki fyrir luktum dyrum, mæta í lög­reglu­fylgd og hafa áhyggjur af öryggi sínu bæði á vell­inum og utan hans. Við viljum spila hand­bolta af ástríðu, fyrir land og þjóð – en við viljum líka að þær aðstæður sem okkur er gert að spila við séu í takt við grund­vall­ar­gildi íþrótta um frið, virð­ingu og sam­stöðu. Til að þessi gildi, og þær reglur alþjóð­legra íþrótta­sam­taka sem eiga að tryggja fram­kvæmd þeirra, haldi gildi sinni, þá er eðli­legt að spyrja: Hvers vegna fær Ísrael enn að taka þátt í alþjóð­legum keppnum?

Við skorum á HSÍ og ÍSÍ að koma okkar reynslu á fram­færi við við­eig­andi alþjóða­sam­bönd og fara fram á að Ísrael verði meinað að taka þátt í alþjóð­legu íþrótta­við­burðum meðan á hern­aði þeirra stendur. Við viljum rödd okkar heyr­ist – sem íþrótta­kvenna, sem full­trúa Íslands, og sem mann­eskja. Við stöndum saman í þeirri von að afstaða okkar stuðli að breyt­ingum sem end­ur­spegla þá mann­lega reisn sem íþróttir eiga að standa fyrir.