„Eins og kunnugt er hefur álag á mörgum deildum spítalans verið mikið og vaxandi undanfarin ár,“ segir í ályktun frá stjórn læknaráðs Landspítalans þar sem áhyggjum af starfsskilyrðum og vinnuálagi á læknum er lýst yfir.
Í ályktuninni er vísað í skýrslu ráðgjafafyrirtækisins McKinsey & Company sem unnin var í samstarfi við Velferðarráðuneytið, Landspítalann og Embætti landlæknis árið 2016.
„Fram kom í skýrslunni að læknar á Landspítalanum sinntu fleiri heimsóknum og innlögnum á hvert stöðugildi en erlend samanburðarsjúkrahús og að hlutfall lækna af heildarmannafla Landspítala væri lágt.“
Í ályktuninni er tekið fram að setja þurfi upp viðmið fyrir hámarksfjölda sjúklinga á hvern lækni. „Fari hlutfallið yfir ákveðin mörk skal grípa til viðeigandi ráðstafana.“
Sparnaðaraðgerðir stuðla að minni starfsánægju
Þá eru nokkur atriði sem hafa valdið auknu álagi og/eða stuðlað að minni starfsánægju meðal lækna talin upp. Atriðin sem um ræðir eru m.a. sparnaðaraðgerðir, skipuritsbreytingar, langa biðlista eftir rannsóknum og skurðaðgerðum, frestanir á skurðaðgerðum, ástand á bráðamóttöku og ófullnægjandi húsnæði.
Stjórnin segir þá að kulnun í starfi hafi aukist meðal lækna. „Aukin umræða hefur verið um óhóflegt álag og í kjölfar þess kulnun í starfi sem hefur því miður gætt í vaxandi mæli meðal lækna. Læknaráð ítrekar því fyrri ályktanir um að mæta þurfi vaxandi eftirspurn eftir þjónustu spítalans með því að ráða fleiri lækna og bæta aðbúnað þeirra. Ábyrgð á starfsemi Landspítalans, þjónustu við sjúklinga og öryggi þeirra liggur hjá heilbrigðisyfirvöldum sem ber að tryggja að fjármögnun starfseminnar sé í samræmi við verkefni hennar og hlutverk.“
Athugasemdir