„Það lýgur enginn á sig harmi“

Guðrún er á for­síðu nýjasta Mannlífs.

Afreka­skrá Guðrúnar er löng, miklu lengri en hér kemur fram, hvað er það sem hún er stolt­ust af að hafa gert í líf­inu?

„Ég er nátt­úr­lega alveg ótrú­lega stolt af vinn­unni í mál­efnum sam­kyn­hneigðra, mál­efnum kvenna og mál­efnum þeirra sem minna mega sín, eins og í til­fell­inu með sann­girn­is­bæt­urnar,“ segir hún. „Þannig að ég get verið mjög stolt og ég held ég megi alveg vera það. Þetta þrennt stendur upp úr ásamt mál­efnum barna, ég hef alltaf verið með börn á heil­anum. Ég var for­maður Unicef og aðbún­aður barna og aðstæður hefur alltaf verið eitt af því sem mér finnst mestu máli skipta að berj­ast fyrir að séu góðar. Ég sá það mjög vel í vinn­unni við sann­girn­is­bæt­urnar hvað það skiptir ótrú­lega miklu máli fyrir fram­tíð­ina að búa vel að börnum.“

Margir hafa áhyggjur af því að nú séu blikur á lofti í póli­tík­inni, við séum að fara aft­urá­bak en ekki áfram, en Guðrún hefur ekki miklar áhyggjur af því.

„Það ger­ist alltaf,“ segir hún ákveðin. „Það er við­tekið að fólk fer þrjú skref áfram og eitt aft­urá­bak. Aðal­at­riðið er að vera alltaf á vakt­inni og það þarf að vera á vakt­inni á mörgum plönum. Gras­rótin er mis­virk en um leið og eitt­hvað fer að bjáta á verður hún virk, það er lög­mál. Ég hef ekki miklar áhyggjur af fram­tíð­inni þegar ég horfi á allt þetta unga fólk í kringum okkur. Ég hef aldrei séð svona stóran hóp af ungu, flottu fólki, í hvaða geira sem er. Sjáðu til dæmis lista­geir­ann, sjáðu lofts­lags­mót­mælin. Ég verð alveg ótrú­lega bjart­sýn á fram­tíð­ina þegar ég sé þetta fólk, ég bara játa það, og við eigum ekki að tala það niður. Við eigum einmitt að hafa trú á þessu unga fólki og vera stolt af því.“

Annað sem vekur Guðrúnu bjart­sýni um fram­tíð­ina er #metoo-bylt­ingin, sem hún seg­ist hafa tekið þátt í alveg á fullu.

„Það var eitt­hvert flottasta sjálf­sprottna fyr­ir­bæri síð­ustu ára­tuga,“ segir hún ákveðin, „en það var auð­vitað búið að und­ir­búa jarð­veg­inn. Það var búið að taka mörg sam­töl, búið að ræða þetta fram og til baka. Ég vil til dæmis meina að sann­girn­is­bóta­verk­efnið sé mik­ill und­an­fari þessa alls út af umræð­unni um kyn­ferð­is­of­beldi sem fylgdi því verk­efni. Þegar ég byrj­aði á því verk­efni fyrir tíu árum lagði ég áherslu á að það mik­il­væg­asta af öllu í svona vinnu væri að trúa því sem fólk segði. Og ég lagði það bara á borðið að ég tryði fólk­inu. Allt svona smitar út frá sér og allt í einu var kom­inn far­vegur fyrir #metoo. Það er nefni­lega þannig að það lýgur eng­inn á sig neinum harmi, nóg er nú samt. Það er mjög mik­il­vægt að hafa það að leið­ar­ljósi. Það hefur eng­inn hug­mynda­flug í það að ljúga svona hlutum upp á sig.“

Spurð hvort hún hafi engar áhyggjur af því bakslagi sem „metoo“ hefur fengið, segir Guðrún að það sé ekki áhyggju­efni.

„Ég held að það ger­ist alltaf ósjálfrátt þegar svona rosa­lega mikil opnun hefur verið,“ segir hún. „Ég held að það sé ekk­ert sem við eigum að hafa áhyggjur af. Ég hef aldrei verið mjög svart­sýn, hvorki fyrir hönd kvenna­bar­átt­unnar né ann­arrar bar­áttu. Þetta kemur allt saman, allt hefur bara sinn tíma eins og segir ein­hvers staðar á vísum stað.“

Lestu við­talið við Guðrúnu í heild sinni í Mannlífi sem kom út í dag.

Myndir / Hákon Davíð Björns­son
Förðun / Emil­í­anna Valdi­mars­dóttir, förð­un­ar­fræð­ingur hjá Urban Decay