Atburðurinn hefur tvístrað fjölskyldunni

Þrátt fyrir þessa miklu sorg og van­líðan seg­ist Heiða ekki hafa leitað sér áfalla­hjálpar eða sál­fræði­að­stoðar, hún hafi haldið að hún kæm­ist í gegnum þetta hjálp­ar­laust. Það hafi senni­lega verið ofmat á eigin getu.

„Það er engan stuðn­ing að fá frá fjöl­skyldu minni,“ segir hún. „En hins vegar hef ég fengið ótrú­leg­ustu hjálp frá alls konar fólki sem jafn­vel þekkir mig ekki neitt. Ég er líka mikið í félags­störfum, er í stjórn stjórn­mála­flokks og þar að auki sam­frí­múr­ari og þaðan hef ég fengið mestu hjálp­ina. Þau komu fær­andi hendi með blóm og fal­legar kveðjur og vilja allt fyrir mig gera. En að öðru leyti hef ég ekki fengið neina hjálp.“

Aðrir í fjöl­skyld­unni hafa tekið harða afstöðu gegn Gunnari og for­dæmt hann fyrir verkn­að­inn, að sögn Heiðu, og atburð­ur­inn hefur tvístrað fjöl­skyld­unni enn frekar.

„Þau for­dæma hann öll og sumir hafa skrifað virki­lega ógeðs­lega hluti um hann á Facebook, meira að segja fólk sem er óvirkir alkó­hólistar og ætti að hafa skiln­ing á því að fík­ill undir áhrifum alls kyns efna fremur ein­hvern við­bjóð þegar hann er ekki með sjálfum sér. Mér hafa sárnað þessi ummæli óskap­lega. Dóm­harkan var svo svaða­lega mikil án þess að fólk vissi neitt um málið eða til­drög þess. Enginn reyndi að setja sig í spor Gunnars eða reyna að skilja hversu hræði­lega illa honum leið eftir að hafa upp­lifað þessi svik frá kon­unni sem hann elskaði og bróð­urnum sem hann leit á sem besta vin sinn. Mér finnst það ófyr­ir­gef­an­legt að dæma svona án þess að hafa neinar for­sendur.“

Bræð­urnir Gísli og Gunnar með móður sinni en komið hefur fram í fréttum að þau systk­inin hafi átt erfitt í æsku vegna alkó­hól­isma og geð­rænna vanda­mála móður þeirra.

Lík Gísla var flutt heim, sem olli líka átökum innan fjöl­skyld­unnar, og jarð­ar­förin fór fram hér. Heiða seg­ist hafa barist fyrir því að fá hann heim en ýmsir aðrir innan fjöl­skyld­unnar hafi viljað láta brenna líkið í Noregi og flytja ösk­una heim til að spara kostnað. Þegar til kom hafi Icelandair flutt hann ókeypis sem hún sé mjög þakk­lát fyrir, svo þetta hafi ekki snú­ist um kostnað þegar upp var staðið. Þessi átök hafi hins vegar kostað það að hún hafi ekki treyst sér til að vera við jarð­ar­för­ina.

„Ég vildi fá hann heim í heilu lagi svo ást­vinir hans gætu kvatt hann,“ útskýrir hún. „Ég hafði það í gegn og hann fékk þá jarð­ar­för sem hann hafði óskað eftir, Liverpool-söng­ur­inn You Never Walk Alone var spil­aður og fleira. Síðan var hann brenndur að eigin ósk. Ég hins vegar gat alls ekki fengið mig til að fara í jarð­ar­för­ina, ég hafði bara ekki heilsu í það, var ekk­ert búin að borða í marga daga, með svima­köst og stöðugt grát­andi. Ég komst líka að því að maður sem teng­ist fjöl­skyld­unni hafði verið að skrifa alls konar óhróður um mig í Facebook-grúppu sem margir vina minna voru í. Ég ætla ekki að gefa þeim orðum líf með því að end­ur­taka þau en ég gat bara ekki hugsað mér að láta þetta fólk sjá mig brotna saman. Ég kvaddi bróður minn bara ein með sjálfri mér.“

Allt við­talið við Heiðu, sem birt­ist fyrst í Mannlífi, má lesa hér.