Fór að gráta við lesturinn

„Fyrsta bókin er ung­linga­bók sem ég las oft í æsku og situr enn þá í mér. Ég hugsa til hennar næstum dag­lega og ég veit að margir þræðir í henni hafa haft áhrif á hvernig ég hugsa og skrifa. Bókin heitir Sesselja Agnes og er eftir sænska rit­höf­und­inn Marie Gripe. Eina bókin sem ég hef lesið eftir hana en mér skilst að margar aðrar séu þess virði að lesa. En þessi dul­ar­fulla saga kemur til mín aftur og aftur og eftir því sem ég eld­ist og geng í gegnum fleiri dyr lífs­ins þá skil ég hana á dýpri máta.“

Sesselja Agnes – und­ar­leg saga.

„Næsta bók er Síðasta setn­ing Fermats, sem ég las í útskrift­ar­ferð­inni minni úr MR. Þar er rakin saga lög­máls í stærð­fræði, frá því að stærð­fræð­ing­ur­inn Fermat hélt því fram á spássíu í bók að hann hefði sönnun – dásam­lega sönnun, raunar – á ákveð­inni setn­ingu, en kæmi henni ekki fyrir á spáss­í­unni. Síðan hafa margir stærð­fræð­ingar reynt við sönn­un­ina og tók margar aldir – og raunar nýjar upp­götv­anir – að klára. Setn­ingin lítur út fyrir að vera svo ein­föld, en það er líka fal­legt, hvað ein­föld­ustu hluti getur verið flókið að sanna.“

Síðasta setn­ing Fermats.

„Síðasta bókin er eftir sænska lista­mann­inn Stina Wirsén og heitir Du: dikter för nyf­öd­ingar (Þú: ljóð fyrir nýfædda) og fjallar um veg­ferð­ina að verða móðir og hvað tekur svo við. Konur fæð­ast jú líka upp á nýtt við það að verða mæður. Textinn er dásam­lega fal­legur og á hverri opnu er stór blek­teikn­ing eftir Stinu, ein­föld og djúp. Ég fór að gráta í versl­un­innni þar sem ég fann hana og sagði afgreiðslu­kon­unni að ég yrði bara að eign­ast hana. Hún sagð­ist líka hafa grátið þegar hún las hana og seldi mér hana með tárin í aug­unum.“

Du: dikter för nyf­öd­ingar.