„Mikið um ást, heimspeki og náttúruna sem skín þarna í gegn sem þráður í öllum þessum textum“

„Ég les á hverjum degi klukkan 22 í beinni á Facebook-síð­unni minni og á íslensku og ensku til skiptis,“ segir Friðrik Agni í sam­tali við Mannlíf. „Ljóðin eru ekki yfir­farin eða löguð fyrir lest­ur­inn, heldur bara lesin eins og ég skrif­aði þau á sínum tíma. Núna í heima­vist­inni og í þess­ari ró sem hefur skap­ast í kringum þessa veiru, eins þver­sagna­kennt og það hljómar, hóf ég að draga þau fram til lest­urs á kvöldin til að miðla þeim til fólks á skrítnum tímum.“

Friðrik bætir því við ástandið sem kór­óna­veiran skapar hefur þvingað hann til að skrúfa smá niður. „Því ég var kom­inn í svo mikið burnout frá í vetur. Hef haft gaman af því að gera þetta og bara datt í hug þetta væri eitt­hvað sem væri fal­legt fyrir aðra líka að fylgj­ast með eða veitt inn­blástur.“

Öll ljóðin eru eftir Friðrik sjálfan og eru hluti af #dag­ur­inni­dag seríu hans, þar sem hann skrif­aði eitt ljóð á dag í sex mán­uði frá októ­ber til júlí, en ser­ían var hvatn­ing til hans sjálfs til að skrifa á hverjum degi.

„Það er áhuga­vert að sjá hvað til­finn­ingar breyt­ast á milli daga og hvað það er sem hug­ur­inn gleypir í sig frá degi til dags. Þetta var mikil áskorun að setja hugs­anir fram á skap­andi hátt á hverjum degi en á sama tíma fal­leg áminn­ing til mín að taka eftir til­finn­ing­unum og umhverf­inu mínu betur,“ segir Friðrik.

„Sum af þessum ljóðum voru auð­vitað ekki góð,“ segir Friðrik og hlær, „þar sem ég var að skrifa á hverjum degi. Það er mikið um ást, heim­speki og nátt­úr­una sem skín þarna í gegn sem þráður í öllum þessum textum. Það er áhuga­vert fyrir mig að sjá það þegar ég fer yfir heild­ina,“ segir Friðrik. „Ég vona að ein­hverjir geti notið og haft gaman af.“

Þó að #dag­ur­inni­dag ser­í­unni sé lokið þá er Friðrik alls ekki hættur að skrifa.

„Ég er alltaf að skrifa þegar ég fer í slökun. Ég er samt hættur að hafa press­una á mér að skrifa á hverjum degi, en bókin er aldrei langt undan,“ segir Friðrik.  „Ef ég er til dæmis að horfa á bíó­mynd og dettur eitt­hvað fal­legt koncept í hug þá skrifa ég í sím­ann eða í bók og kiki á það seinna og lúppa því kannski í örtexta eða ljóð.“