Helga Vala var mikill djammari: „Ég vildi bara skemmta mér með vinum mínum“

Helga Vala Helga­dóttir, þing­maður Sam­fylk­ing­ar­innar og for­maður vel­ferð­ar­nefndar Alþingis, ræðir m.a. einka­lífið, æsk­una og upp­vaxt­ar­árin í við­tali við Mannlíf.

Helga Vala er dóttir leik­ar­anna Helgu Bachmann og Helga Skúla­sonar sem bæði eru látin. Hún á tvo eldri bræður, Skúla og Hallgrím, og eina eldri hálf­systur, Þórdísi, sem býr í Danmörku. Skúli, borg­ar­full­trúi Sam­fylk­ing­ar­innar og fyrr­ver­andi alþing­is­maður, er sjö árum eldri en Helga Vala. „Hann þurfti að þola það að drösl­ast með mig í eft­ir­dragi. Samband mitt við báða bræður mína er mjög gott og við erum mjög náin fjöl­skylda.“
Þess má geta að for­eldrar þeirra voru flokks­bundir í Sjálf­stæð­is­flokknum. „Við systk­inin höfum öll farið í átt­ina að jafn­að­ar­mennsk­unni. Við erum vinstri­s­inn­aðri.“

Það var ekki talað um póli­tísk á heim­il­inu heldur leik­list. „Það var alltaf verið að tala um leik­list. Alla daga. Allan árs­ins hring í öllum boðum. Þetta var svo­lítið flókið fyrir þá sem komu nýir inn í fjöl­skyld­una en þeir vönd­ust því fljótt að það var eig­in­lega bara talað um leik­list og aðrar listir.“

Helga Vala segir að upp­eldið hafi verið frjáls­legt og mik­ill sveigj­an­leiki ein­kenndi það sem hafi falist í pass­legu kæru­leysi og miklu sjálf­stæði. „Það var lítið um ramma en mikið um hvatn­ingu. Ég held að það að hvetja börn áfram sé besti heiman­mundur sem þau geti fengið og kenna þeim að það sé í lagi að gera mis­tök svo fremi sem það sé ekki á kostnað ann­arra.“

Hún segir að þau skila­boð úr upp­eld­inu að hún gæti gert allt hafi gert það að verkum að það vanti kannski pínu­lítið í sig þetta „hikgen“. „Ég hef bara brett upp ermar og farið í alls konar verk­efni en sem betur fer endað stand­andi úr þeim flestum og lært mjög mikið af því.“

Helga Vala ólst upp í Vest­ur­bænum og gekk í Mela­skóla og Haga­skóla. „Mér gekk ágæt­lega í skóla en ég var ekk­ert fók­useruð á námið og skól­ann og eig­in­lega alls ekki og sér­stak­lega á ung­lings­ár­unum. Námið var neð­ar­lega á for­gangs­list­anum. Ég vildi bara skemmta mér með vinum mínum, ég var ekki í neyslu eða óreglu en Vest­ur­bæj­ar­krakk­arnir djömm­uðu mikið á þessum tíma. Að minnsta kosti í mínum vina­hópi.“

Helga Vala seg­ist hafa farið ful­loft til skóla­stjór­anna í þessum skólum. „Ég var óþekk, hortug og hvat­vís. Ég var líka upp­á­tækja- og afskipta­söm, klifraði utan á hús­bygg­ingum og gerði ýmsar til­raunir með mis­jöfnum árangri. Sumt hefur elst af mér, annað ekki.“

Lestu við­talið við Helgu Völu í nýjasta tölu­blaði Mannlífs.

Mynd / Hallur Karlsson