„Þurftum að fara að skoða hvað við ætluðum að gera“

Hvers vegna hafa þau ekki fyrr gefið út plötu saman? Það gafst bara ekk­ert tæki­færi fyrr,“ segir Jóhanna Fjóla, sem alltaf er kölluð Fjóla. „Við ætl­uðum nú eig­in­lega aldrei að gefa út neina plötu,“ bætir hún við. Við vorum bara að skemmta fólki með söngvum í alls konar partíum og veislum og ætl­uðum ekk­ert að gera neitt meira úr því. Svo vorum við beðin að halda kvöld­stund í Hann­es­ar­holti og þá þurftum við að fara að skoða hvað við ætl­uðum að gera. Ákváðum að lokum að hljóð­rita úrval af þessum lögum okkar sem við höfum verið að semja í þrjá­tíu ár, spila þau og segja frá til­urð þeirra.“

„Við höfum samið alveg hell­ing af lögum og textum saman,“ skýtur Þor­steinn inn í, „þau hafa bara aldrei verið gefin út fyrr.“

Spurð hvenær þau hafi farið að hafa spurnir hvort af öðru segj­ast þau hafa hist og dansað saman einu sinni á balli í Keflavík, en á þeim tíma hafi þau bæði verið í öðrum sam­böndum og ekk­ert komið út úr því. „Svo fór ég bara til útlanda og gleymdi honum alveg,“ segir Fjóla og glottir. „Ég hafði ekki hug­mynd um hver Þor­steinn Egg­erts­son var þegar ég kom aftur til Íslands 1976.“ Það átti heldur betur eftir að breyt­ast, reyndar ekki fyrr en árið 1990 þegar systir Fjólu dró Þorstein af dans­gólf­inu í Þórs­kaffi til að fara með hann heim til systur sinnar svo þau gætu kynnst.

Viðtalið í heild má lesa í nýjasta tölu­blaði Vikunnar.

Kaupa blað í vef­verslun >