Samherji kennir Seðlabankanum um Namibíumálið – Gunnar Smári: „Virðist skipulögð glæpasamtök“

Björgólfur Jóhanns­son, fyrrum for­stjóri Samherja, kennir seðla­banka­mál­inu svo­kall­aða um vand­ræði fyr­ir­tæk­is­ins í Namibíu þar sem þar er sakað um víð­tæka mútu­starf­semi. Stjórn­endur Samherja hafi ein­fald­lega verið svo upp­teknir af vörnum gagn­vart Seðla­bank­anum að þeir gátu ekki fylgst með hvað var að ger­ast í Namibiíu. 

„Þau ár sem hér um ræðir voru stjórn­endur Samherja mjög upp­teknir af svoköll­uðu Seðla­banka­máli, sem hefði í reynd getað riðið félag­inu að fullu, og þess vegna var ekki nákvæmt eft­ir­lit með því að starf­semin í Namibíu væri í lagi,“ segir Björgólfur í Morg­un­blað­inu.

Samherji er sak­aður um stór­felldar mútu­greiðslur til stjórn­mála- og emb­ætt­is­manna í Afr­íku­rík­inu Namibíu til þess að ná undir sig verð­mætum fisk­veiði­kvóta. Útgerðaris­inn hefur aftur á móti full­yrt að nærri millj­arðs tap­rekstur hafi verið á Afr­íku­út­gerð fyr­ir­tæk­is­ins í Namibíu. Jóhannes Stef­áns­son, sem áður stýrði starf­semi Samherja í land­inu en síðar ljóstr­aði upp um meintar mútur þess til að kom­ast yfir dýr­mætan kvóta, blæs á full­yrð­ing­arnar.

Ásakanir um mútur er ekki eini vand­inn sem nú blasir við Samherja. Enn og aftur dregst Samherji inn í mál sem skaðar orð­spor þeirra eftir slá­andi umfjöllun Kveiks um eyð­ingu skipa Eim­skipa­fé­lags Íslands í Asíu. Þar voru lagðar fram upp­lýs­ingar um þann skolla­leik sem átti sér stað við að koma skip­unum í gegnum fyr­ir­tækja­flækju á eyð­ing­ar­stað þar sem vafa­samt fyr­ir­tæki eyðir skipum með hætti sem er ekki sam­þykktur í alþjóða­sam­fé­lag­inu og fara fram hjá alþjóð­legum reglum og lögum sem gilda um slíkt.

Stærstu eig­endur Eimskips eru íslenskir líf­eyr­is­sjóðir sem hafa und­ir­geng­ist stranga umhverf­is­stefnu. Stærsti ein­staki eig­and­inn er Samherji Holding. Gunnar Smári Egilsson, stofn­andi Sós­í­alista­flokks­ins, telur að líf­eyr­is­sjóð­irnir verði að losna undan Samherja í Eim­skipum.

Gunnnar Smári Egilsson. Mynd / Hallur Karlsson

„Ein leið væri að líf­eyr­is­sjóð­irnir nýttu afl sitt innan Eimskipa og ýttu hinum sið­lausu Sam­herjum úr áhrifa­stöðum. Hinn kost­ur­inn er að sam­eina hluti sjóð­anna í eitt félag svo yfir­töku­skylda mynd­að­ist. En í það minnsta þarf að losna við þessa óværu úr félag­inu. Þriðji kost­ur­inn væri að sjóð­irnir seldu sína hluti, en það þá sæti þjóðin uppi með Eimskip sé lok­aðan hluta af Samherja, sem virð­ist fyrst og fremst vera skipu­lögð glæpa­sam­tök,“ segir Gunnar Smári.