Óli Anton segir komið nóg: „Af hverju viðurkenna stjórnvöld ekki að veiran sé orðin miklu mildari?“

Óli Anton Bielt­vedt, for­maður sam­tak­ana Ísland allt, birtir í Morg­un­blað­inu í dag heild­síðu aug­lýs­ingu þar sem hann segir að nú er mál að linni hvað varðar COVID. Hann segir að sótt­varn­ar­að­gerðir séu komnar út í rugl. Óli segir að hræðsla og þrá­hyggja sé að taka stjórn­völd af vit­inu.

Óli segir að það hafi verið hrapal­leg mis­tök að loka landa­mærum. „Þegar landa­mærum var lokað, voru hér 77 virk smit í gangi. Nú, 2. októ­ber, eru aðilar með virkt smit 562, eða sjö sinnum fleiri, þrátt fyrir lokun landamær­anna, sem átti að draga úr smitum. Og, mönnum til mik­illar undr­unar, virð­ast þeir, sem að standa og ábyrgð bera, sótt­varna­læknir, heil­brigð­is­ráð­herra og for­sæt­is­ráð­herra, ekk­ert læra; berja bara höfð­inu við stein­inn,“ skrifar Óli.

Hann fer svo yfir aðgerðir Svía og Þjóð­verja en því næst full­yrðir hann að veiran sé veik­ari nú en í upp­hafi. „Í 1. bylgu, marz-apríl, þurfti að leggja 7% þeirra, sem smit­uð­ust, inn á sjúkra­hús. Nú, í þeirri seinni, ágúst-sept­em­ber, hefur aðeins þurft að leggja inn 2%. Af þeim 582, sem eru smit­aðir, hefur um helm­ingur engin ein­kenni, skv. I.E., og megnið af hinum helm­ingnum er létt­veikur eða eins og með haust­flensu. Í 1. bylgju voru mest 42 sjúk­lingar í einu á sjúkra­húsi, og þá lét­ust 10. Nú, í seinni bylgju, hafa mest verið 13 á sjúkra­húsi (af 582), og eng­inn hefur látizt. Ef að kúrva dán­ar­tíðni vegna COVID er skoðuð, er hún alls staðar í kringum okkur á hraðri nið­ur­leið, eða komin niður undir núll. 1. októ­ber var hún núll í Svíþjóð, Danmörku og hér hjá okkur. Það er aug­ljóst, að veira er orðin miklu veik­ari, nú í 2. bylgju, en hún var í vor, enda stendur ekk­ert nátt­úru­legt fyr­ir­brigði kjurrt eða í stað,“ skrifar Óli.

Hræðsla og kvíði stýrir landinu

Óli veltir því fyrir sér afhverju stjórn­völd við­ur­kenni þetta ekki. „Af hverju við­ur­kenna stjórn­völd ekki, að veiran sé orðin miklu mild­ari og hættu­minni? Annars vegar, hygg ég, að sótt­varna­læknir og ráð­herrar ótt­ist, að gera mis­tök, séu þá hrædd um sitt eigið skinn, sem kannske má skilja, og, hins vegar, er sú hræðsla eflaust fyrir hendi, að, ef það er við­ur­kennt og stað­fest, að veiran sé orðin miklu mild­ari, þá verði erf­ið­ara að stjórna fólk­inu; halda vald­inu yfir því. Mikil völd hafa spillt ýmsum í gegnum tíð­ina,“ segir Óli í aug­lýs­ing­unni.

Hann kennir svo fjöl­miðlum ásamt öðrum um ástandið: „Í langan tíma hefur COVID-19 og allar hörm­ung­arnar og vand­ræðin í kringum þann vírus tröll­riðið frétta­flutn­ingi og fjöl­miðlum, eins og að ekk­ert annað hafi skipt neinum veru­legu máli, en þetta hefur auð­vitað gert fólk kvíðið, óör­uggt og hrætt í stórum stíl. Hér má spyrja, hvaða máli skipta tölur um sótt­kví og smit, dag eftir dag, þegar alla vega helm­ingur smit­aðra veit ekki af sínum veik­indum, og flestir hinna eru létt­veikir, eða rétt eins og með flensu? Það eru margir sjúk­dómar miklu skæð­ari, hættu­legri og ban­vænni en COVID, nú í 2. bylgju. Ætti þá ekki að fara að tína til alla dag­lega þróun í kringum þá? Það eru yfir 600 inn­lagðir sjúk­lingar á Land­spít­ala að stað­aldri. Hvernig væri, að frétta­menn reyndu aðeins, að skýra sína sýn og grein­ingar. Það eru „aðeins“ 13 COVID sjúk­lingar á spít­ala! Það eina, sem í raun skiptir máli, er tala veikra, þeirra, sem þurfa á sjúkra­hús­vist að halda. Hitt hefur litla eða enga þýð­ingu, og er til þess eins fallið, að skelfa eða jafn­vel hræða líf­tór­una úr fólki.“

Duga grímur?

Hann segir sótt­varna­læknir geti ekki verið ein­ræð­is­herra á Íslandi. „Sótt­varna­læknir var ráð­inn til að stjórna sótt­vörnum lands­manna, en ekki öðru. Ráð­herrar og rík­i­s­tjórn voru kjörin til að stjórna land­inu. Í sam­bandi við COVID-19 virð­ist heil­brigð­is­ráð­herra nán­ast vera orð­inn und­ir­skrift­ar­full­trúi sótt­varna­læknis, og for­sæt­is­ráð­herra tjáir sig í gátum eða út í loftið. Ekki er vitað til þess, að heil­brigð­is­ráða­herra hafi gert annað en að árita minn­is­blöð sótt­varna­læknis og þar með breytt þeim í reglu­gerðir. Þetta eru auð­vitað koló­mögu­leg vinnu­brögð. Ráðherra og rík­is­stjórn verða að skoða heild­ar­mynd­ina, áður en þeir taka afstöðu, ekki aðeins einn vinkil máls­ins, af fjöl­mörgum, og þá allra sízt, ef vægi þess vink­ils hefur snar­minnkað,“ skrifar Óli og endar svo á til­ögu um betri leið:

„[Í Þýska­landi] virt­ist gríman vera helzta vörnin, fyrir mann sjálfan og gagn­vart öðrum, og var maður meðan hana fyrir vit­unum eða í höndum, hvert sem maður fór. Þetta virð­ist hafa farið fram hjá sótt­varna­lækni, heil­brigð­is­ráð­herra og for­sæt­is­ráð­herra, eða eru þau bara að berja höfð­inu við stein­inn!? Hefði ekki verið nær, að ráð­herrar hefðu nú inn­leitt grímu­skyldu á veit­inga­stöðum, og þar sem önnur hóp­þjón­usta og -starf­semi fer fram, frekar en að reka síð­asta naglann í lík­kistu margs veit­inga­stað­ar­ins, og ýmis­legs ann­ars, með yfir­keyrðum sam­komu­tak­mörk­unum og bönnum!?“