Elín biður þjóðina að hætta að grilla: „Kannski senda viðkomandi í fangelsi eða hýða opinberlega?“

Elín Tryggva­dóttir hjúkr­un­ar­fræð­ingur biður fjöl­miðla að pakka niður grill­unum sínum og hætta að grilla heil­brigð­is­starfs­fólk eins og verið hefur. Hún segir það ein­fald­lega óger­legt í ummönnun sjúk­linga að brjóta ekki tveggja metra regl­una.

Elín gerir umfjöllun fjöl­miðla um hópsmita á Landa­koti að umfjöll­un­ar­efni sínu í færslu á Facebook. „Október er greini­lega kjör­tími fyrir grill­veislur í fjöl­miðlum. Steikin í dag var for­stjóri Land­spít­ala og starfs­fólk Landa­kots. Það var ekki nóg að steikja for­stjóra á upp­lýs­inga­fund­inum í dag heldur var kola­grill­aði í Kast­ljósi. Reynt að finna söku­dólga og pressa við­mæl­anda til að benda á ein­hvern einn. Og til hvers? Til að grýta hann eða senda í útlegð?,“ segir Elín.

Elín segir íslensku þjóð­ina vera að glíma við veiru sem er svo pínu­lítil að hún sjá­ist ekkki með mann­legu auga. Hún sé hrein­lega komin út um allt og hún sé bráðsmit­andi. „Eðli starf­semi sjúkra­húsa, sjúkra­flutn­inga, lög­gæslu, skóla, leik­skóla og öldr­un­ar­stofn­ana er þannig að það er ekki hægt að lok, lok og læsa. Það er ekki hægt að sinna fólki í tveggja metra fjar­lægð. Það er ekki hægt að tala við fólk sem er heyrn­ar­skert með grímu fyrir and­lit­inu og úr dyra­gætt­inni. Þú þarft oft á dag að brjóta tveggja metra regl­una. Þú þarft að faðma, bera, styðja við, leiða, snerta oft á dag. Nálægð eykur smit­hættu, við vitum það öll sem vinnum þessi störf en við höfum ákveðið að taka þá áhættu. Og áhættan virkar á báða bóga. Skjól­stæð­ing­ur­inn þarf að bera traust til okkar og með grill­veislum eins og þessum er traustið brotið niður,“ segir Elín og bætir við:

„Við mætum dag eftir dag, klæð­umst grímum og hlífð­ar­bún­ingum og pössum okkur eins og við getum en það þarf ekki nema eina ósýni­lega agn­arsmáa kór­ónu­veiru agn­ar­ögn til að hið óhugs­andi ger­ist, að við berum veiruna í skjól­stæð­ing. Veiran fer svo á flug en því miður liggur flug­leiðin yfir öldr­un­ar­stofnun með ófyr­ir­sjá­an­legum afleið­ingum. Ég vona að Land­spít­ali og starfs­fólk Landa­kots fái vinnu­frið til að kljást við þetta risa­stóra verk­efni sem nú liggur fyrir höndum. Ég vona að fjöl­miðlar fari að pakka niður grill­inu. Ég veit að starfs­fólk Landa­kots eru ekki veiru­sóðar og vondar mann­eskjur. Ég veit að skjól­stæð­ingar Landa­kots eru í góðum og öruggum höndum.“