Sigurjón segir uppgjör í vændum: „Hræðsla, örvænting og grátur allsráðandi“

Sigurjón Haf­steins­son, íbúði í Reykja­nesbæ, segir mik­il­vægt að íslenska þjóðin standi saman gegn auð­vald­inu. Aðeins þannig verði komið í veg fyrir að krepp­unni framundan verði varpað á herðar almenn­ings. Sú sé stefna íslenskra stjórn­valda.

Þetta kemur fram í máli Sig­ur­jóns í aðsendri grein í Morg­un­blað­inu. Þar kemur hann meðal ann­ars inn á hið skelfi­lega atvinnu­á­stand í sínum heimabæ. „Talandi um atvinnu­leysi og það sem slíku böli fylgir þá mun lausn stjórn­valda aldrei verða sú að velta krepp­unni alfarið yfir á almenn­ing, sú aðferða­fræði er liðin tíð og það er deg­inum ljós­ara að fjöl­skyld­urnar, heim­ilin, elli­líf­eyr­is­þegar og öryrkjar munu aldrei sam­þykkja slíkt án þess að til veru­legrar mót­spyrnu komi. Það eru kosn­ingar til Alþingis á kom­andi ári og öll tromp eru á höndum ofan­greindra hópa; tími rétt­lætis og jafn­aðar er geng­inn í garð og það ætti öllum kjörnum full­trúum og þeim sem kalla eftir nýju umboði þjóð­ar­innar að vera orðið ljóst. Umvefjum hvert annað kær­leika, trú og festu fyrir átökin fram undan í að gera Ísland betra en það er fyrir alla, óháð stöðu og efna­hag við­kom­andi,“ segir Sigurjón ákveð­inn.

Sigurjón segir almenn­ing í land­inu upp­lifa bara eymd og þung­lindi þegar störfin í land­inu eru ekki tryggð. Þannig minnki bæði ráð­stöf­un­ar­tekjur og svart­sýni eykst. „Enn þann dag í dag lifir fjöldi barna við sára fátækt hér á landi, enn höfum við ein­stak­linga sem þurfa að lifa undir fátækt­ar­mörkum, hræðsla, örvænt­ing, grátur og gnístran tanna er alls­ráð­andi. Þetta er einmitt sú staða sem ofan­greindir hópar fólks upp­lifa í landi allsnægta, Íslandi, þar sem allir eiga að geta haft það skít­sæmi­legt. Þessu ætlum við að breyta og það mun ger­ast með sam­taka­mætti þjóð­ar­innar því upp­gjör er í vændum á nýju ári,“ segir Sigurjón og bætir við:

„Ég hef oft spurt mig þeirrar stóru spurn­ingar um hvað póli­tíkin snú­ist í dag og alltaf kom­ist að sömu nið­ur­stöðu: Stefna stjórn­valda hér á landi er að koma skuldum auð­valds­ins (hruns­ins) yfir á almenn­ing, rétt eins og gerð­ist eftir hrun fjár­mála­kerf­is­ins. Við erum öll í sama lið­inu og afskrift­irnar skulu ná yfir okkur öll en ekki bara fáa útvalda, rétt eins og raunin hefur verið hjá stjórn­völdum þessa lands gegnum tíð­ina. Ég sé fyrir mér afskriftir um 40 pró­sent skulda yfir alla lín­una, það er það eina sem gæti hugs­an­lega komið okkur út úr þeirri kreppu sem blasir við okkur næstu árin. Afskriftir skulda skulu ná yfir okkur öll en ekki bara fáa útvalda.“