„Af einskærum sonarskilningi samhryggist ég þér, elsku pabbi, fyrir að hafa mistekist sjálfsmorðið“

„Elsku pabbi. Ég vissi ekki hvar þú varst? Taldi enda­lokin nær óum­flýj­an­leg. Þú straukst á „ljóðskáldsbenzanum“ hinum TikTok fræga klukkan tvö í nótt með ban­væna skammta af lyfjum með í för, aleinn og með ein­ungis einn ásetn­ing – á meðan ég, mamma og Hlynur bróðir sváfum værum svefni. Af ein­hverjum ástæðum kom mér ekki dúr á auga og ég fór því á fætur um þrjú leytið. Þá sá ég að þú varst horf­inn úr hús­inu. Benzinn horf­inn. Og öll bann­væn­ustu lyfin horfin úr körf­unni.“

Þetta skrifar Engill Bjartur Einisson ljóð­skáld á Facebook en þar greinir hann frá til­raun föður síns til að svipta sig lífi í nótt. Hann hefur gefið Mannlífi góð­fús­legt leyfi að end­ur­birta frá­sögn­ina. Þar lýsir hann á sér­stak­lega áhrifa­ríkan hátt skelfi­legum raun­veru­leika þung­lynd­is­sjúk­linga og fjöl­skyldu þeirra. „Að upp­lifa þung­lyndi þitt milli­liða­laust hefur verið syni þínum þungur róður frá bernsku. Ég man þegar þú sagðir mér eitt sinn að þú værir „þung­lynd­asti maður í heimi.” Þá skildi ég vart merk­inu þeirra orða; hvað þá þján­ing­una bak þeirra. Eins sorg­legt og það er, hef ég á síð­ast­liðnum árum, sætt mig við að sál þín haldi senn til Himna. Aðdrag­and­inn hefur verið svo langur,“ segir Engill.

Hann seg­ist raunar hafa verið und­ir­bú­inn fyrir liðna nótt. „Sjálfs­vígstil­raun­irnar svo margar. Hugs­an­irnar svo svæsnar. Þess vegna var ég sterkur í nótt þegar ég átt­aði mig á hvað var að ske. Grét ekki einu sinni þrátt fyrir ást mína. Hvernig get ég tapað ást­kærum föður sem er ódauð­leg sál? Ég get það ekki. Ég færi bara á mis við hann í þónokkra jarð­neska ára­tugi uns föð­ur­ást okkar tæki að blómstra á ný í eilífð­inni. Ég var sumsé und­ir­bú­inn fyrir þessa nótt. Eins umdeilt og það kann að hljóma, sam­gladd­ist ég þér að hljóta loks frið­inn sem þú svo lengi þráðir. En með sorg í hjarta,“ segir Engill.

Hann lýsir svo ferl­inu sem fer á stað. „Ég vakti mömmu sam­stundis. Við hringdum á lög­regl­una. Leit­ar­lið og björg­un­ar­sveitir voru kall­aðar út til að bjarga þér. Fjórhjól úti um allt. Guð blessi allt það dásam­lega fólk sem tók þátt í að finna þig og bjarga þér. Bílinn virt­ist aldrei ætla að koma í leit­irnar. Ekki heldur þú. Auglýst var eftir honum á Vísi og þá hafa eflaust margir haldið að hann Engill Bjartur – rit­höf­undur, rapp­ari & ljóð­skáld – hafi komið sér í eitt­hvert klandur. Svo var ekki,“ segir Engill.

Faðir hans fannst sem betur fer. „Síðan fannst þú útan­vegar við Hólms­heiði hálf­með­vit­und­ar­laus. Sjúkra­bíll flutti þig á bráða­mótök­una. Og við kjarna­fjöl­skyldan bíðum enn fregna af ástandi þínu en megum því miður ekki heim­sækja þig sakir eins stærsta þung­lyndis­valds í sögu mann­kyns – ónefndri veiru sem drepur fleiri óbeint en beint svo ekki sé talað um efna­hags­lífstjónið. En nóg um það,“ segir Engill.

Engill seg­ist sam­hryggj­ast föður sínum, þó það kunni að hljóma við fyrstu heyrn furðu­lega. „Guð vildi ber­sýni­lega ekki að þú sofn­aðir svefn­inum langa í nótt, elsku pabbi. Ég ber samúð í þinn garð. Þeir sem skilja ekki þung­lyndi þitt eða voga sér að véfengja það, skulu eiga þínum elsta syni að mæta! Það er engin synd stærri en að afneita þján­ingu þung­lynds manns. Allt útlit er fyrir að þú verðir meðal vor um ókomna fram­tíð. En af ein­skærum son­ar­skiln­ingi sam­hrygg­ist ég þér, elsku pabbi, fyrir að hafa mis­tek­ist sjálfs­morðið því ég veit að það var þín ósk. Þetta geri ég a) vegna þess að þín vellíðan er mín gleði og b) vegna þess að við vitum báðir hvað tekur við að þessu lífi loknu. Jafnvel þótt ég hefði misst þig, hefði ég vart litið á það sem alvöru missi því þú munt ætíð vera í hjarta mínu – hvort sem jarð­neski skrokk­ur­inn er lífs eða lið­inn. Illhægt er að tapa því sem eigi deyr. Og sálin deyr aldrei. Við erum ljós­verur með tíma­bundna búsetu í hold­legum lík­ama. Þetta er ég alveg sann­færður um. Og ég veit þú ert það líka.“

Hann seg­ist þó ekki geta falið ham­ingju sína við að fá pabba sinn aftur heim. „En ég get samt ekki leynt ham­ingju minni yfir því að fá þig að öllum lík­indum að fullu aftur (veltur á nið­ur­stöðum bráða­deildar) og ég hlakka óend­an­lega mikið til að verja fleiri dýr­mætum pabba­stundum með þér í ókominni fram­tíð.Guðs vilji sker ávallt úr um hluti er varða líf og dauða. Og ég krýp á kné mér af þakk­læti fyrir að dóm­ur­inn sé áfram­hald­andi nær­vera míns ást­kæra pabba – hve löng sem hún reyn­ist vera. Ég elska þig að eilífu pabbi“