Kristinn var hetja hafsins sem fór alltof snemma: „Mikið er sárt að kveðja þig elsku Kiddi bróðir“

Sjó­mað­ur­inn og líf­fræð­ing­ur­inn Kristinn Ólafur Krist­ins­son verður bor­inn til grafar í dag eftir að hafa orðið bráð­kvaddur til sjós dag­inn fyrir gaml­árs­dag. Hann lætur eftir sig einn son.

Kristinn var sann­kölluð hetja hafs­ins en hann stund­aði sjó­mennsku til fjölda ára ásamt því að vinna að rann­sóknum fyrir Fiski­stofu og Veiði­mála­stjórn. Hann lauk meistara­gráðu í líf­fræði árið 2010 og rann­sak­aði hann meðal ann­ars hrygn­ing­ar­göngur laxa og kort­lagði botn­gerð.

Kristinn fædd­ist í Reykja­vík 2. júlí 1963. Kristinn átti þrjár systur, Sigrúnu Krist­ins­dóttur, Valdísi Kjart­ans­dóttur og Gunn­hildi Kjart­ans­dóttur. Kristinn átti einn son, Skúla Jón. Systur hans minn­ast hans með hlýjum minn­ing­ar­orðum í Morg­un­blað­inu í dag.

Blessuð sé minn­ing Kristins.

„Hann Kiddi er dáinn, hann er bara far­inn frá okkur. Þetta eru ein erf­ið­ustu orð sem ég hef heyrt. Frá því við vorum ung­lingar höfum við verið góðir vinir og lengi vel vorum við í sama vina­hópnum, sem enn og aftur er höggvið skarð í. Samleið okkar hefur verið mikil í gegnum árin og varð ég þeirrar gæfu aðnjót­andi að hafa þig við hlið mér í mörgum af stórum stundum lífs míns. Fyrstu íbúð­ina okkar keyptum við saman. Þú varst á hlið­ar­lín­unni ef Bragi næði ekki í fæð­ingu Bríetar. Þú fórst og keyptir fyrstu bleyj­urnar á hana því hún þurfti svo litlar og feng­ust ekki í venju­legri búð. Keyrðir okkur heim af fæð­ing­ar­deild­inni, varst skírn­ar­vottur hennar. Mættir austur í skírnir hinna barn­anna líka. Varst bíl­stjór­inn minn/okkar í brúð­kaup­inu og vand­aðir þig svo við að keyra virðu­lega og ég svo spennt að ég hnippti í þig og sagði: „Þú mátt alveg keyra hraðar.“ Ég hringdi reglu­lega í þig og á eftir að sakna þess að heyra í þér. Nú sitjum við ást­vinir þínir og syrgjum góðan bróður og vin. Elsku Kiddi, þakka þér fyrir allt sem við áttum saman á lífs­leið­inni,“ segir Valdís.

Gunn­hi­dur minn­ist bróður sín einnig á fal­legan hátt. „Elsku Kiddi bróðir minn. Mikið er sárt að kveðja þig. Ég er svo glöð að þú skyldir koma í heim­sókn 19. des­em­ber sl. Við áttum svo frá­bæra stund saman. Þú varst svo glaður og það geisl­aði af þér. Eftir að þú borð­aðir hjá okkur fórstu vestur og frétti ég að þú hefðir sungið alla leið­ina því þú varst svo ham­ingju­samur. Það er gott að hugsa til þess. Þú varst frá­bær stóri bróðir og ég leit alltaf svo upp til þín. Þú hafðir alltaf tíma fyrir mig og varst áhuga­samur um hvað ég var að gera. Fallegur varstu, skemmti­legur og með sterkan per­sónu­leika, fróður, dug­legur, hreinn og beinn. Ég sakna þín,“ segir Gunn­hildur.

Og það gerir Sigrún einnig. „Sólin var farin að hækka ögn á lofti eftir vetr­ar­sól­hvörf og næst­síð­asti dagur árs­ins var ein­stak­lega fal­legur og veður stillt þegar Kiddi bróðir minn varð bráð­kvaddur. Þá dró ský fyrir sólu í huga okkar, svo óraun­veru­legt að hann væri ekki lengur á meðal okkar. Kiddi var nátt­úru­barn sem nýtti hverja lausa stund til að veiða, úti­veru, skíða­ferða á vetrum og ferða­laga um víðan heim. Börnunum okkar leið­beindi hann um réttu hand­tökin við að blóðga sil­ung og hvernig ætti að beita sér við veið­arnar. Kiddi horfði alltaf fram á við, hlakk­aði til nýrra áskor­ana og verk­efna í leik og starfi. Hans er nú sárt saknað en góðar minn­ingar lifa áfram í huga okkar og hjarta,“ segir Sigrún.

Kristinn verður jarð­sung­inn í dag kl. 13 frá Foss­vogs­kirkju. Hægt verður að fylgj­ast með streymi af athöfn­inni hér.