Hafði aldrei drukkið en fór á Vog – „Ég er dæmi um það sem einkennir neyslu ungs fólks í dag”

„Um þessar mundir eru 20 mánuðir síðan ég gekk inná Vog og hóf þá veg­ferð mína að þessu nýja YNDISLEGA lífi mínu. Dreng­ur­inn var að koma úr 4.ára dag­neyslu á kókaíni og til­heyr­andi.

„HA..Hann!?? Í ALVÖRU!?“

„Hann sem hefur aldrei drukkið!!“

„En hann er alltaf í rækt­ini og eh!“”

Þetta skrifar ungur fík­ill í bata en hann segir sögu sína á Facebook-síðu sam­tak­ana Það er von. Hann seg­ist sjálfur vera gott dæmi um hvernig fíkni­efna­neysla ung­menna hefur breyst, krakkar geti verið í bull­andi neyslu án þess að snerta áfengi. 

„Það er mjög mik­il­vægt að gera sér grein fyrir alvar­leika málsins..því þegar sjúkdómur­inn nær þér.. Þá ÞARFTU HJÁLP…til að læra að lifa með honum ..og í raun snúa honum þér í hag. Ég er dæmi um Rocket launch neyslu sem ein­kennir þennan heim hjá ungu fólki í dag. Þetta byrj­aði með ster­afikti ca 17 ára.. Þráhyggjan síðan bara ágerð­ist og tók mig á end­anum alveg þegar ég loks­ins kom mér í tæri við ennþá hættu­legri efni.”

Þessi ungi maður seg­ist hafa litið á dópið sem vin sinn. „Ég svaf nánast sam­fleitt fyrstu þrjá dag­ana mína inná Vogi og fékk að gráta í fyrsta skipti inni­lega í ein­hver ár, einn í rúminu mínu.. líkleg­ast af þeirri einu ástæðu að ég sakn­aði þessa besta vinar míns alveg óstjórnlega. Vinur minn (efnið) var far­inn … ég hélt ég sæi hann aldrei aftur, hann sem studdi mig í gegnum allt og var alltaf til staðar þegar mig vant­aði hann. Jújú hann var löngu hættur að hjálpa mér jafn mikið og fyrst.. en.. maður snýr sko ekk­ert baki við vinum sínum…”

Hann seg­ist hafa gengið stoltur út af Vogi. „Vogur afeitr­aði mig og hjálpaði mér að sjá að það væri hægt að lifa dag­inn af án hug­breyt­andi efna. Ég gekk stoltur út og hugs­aði afhverju var ég ekki löngu búinn að þessu!.. nýbúinn að troða sokk í stoltið mitt sem var búið að halda mér gang­andi svo lengi. En vandamálið var ekki leyst. Allar þær rústir, svik og eyði­legg­ing sem ég hafði skilið eftir mig útum allt, voru ennþá til staðar og bönkuðu fljótt uppá.”

Hann seg­ist hafa fallið en þó ekki lagt upp laupanna. „Ég féll og skildi ekk­ert hvað gerð­ist, og afhverju ég gat ekki bara náð þessu!!! Ég fór að stunda 12.spora fundi nafn­lausra sam­taka… og gaf þeim alltaf séns, afþví mér leið vel þarna og fólk skildi hvaðan ég var að koma … ég sem­sagt GAFST EKKI UPP, og tókst mér á end­anum með hjálp sam­tak­ana, að fá lausn við öllum mínum vandamálum og hvernig skal takast á við þau!… Afþví að ég fór eftir einföldum leið­bein­ingum heið­ar­legur og örvænt­ing­ar­fullur.”

Hann segir líf sitt í dag hafa tekið stakka­skiptum. „Félags­skap­ur­inn er ómet­an­legur svo ekki sé minnst á að geta speglað sig í þessum ynd­is­lega og fordómalausa hópi fólks sem hefur valið að lifa lífinu án hug­breyt­andi efna. Loforðin rætt­ust öll og líf mitt er ekki lengur helvíti á jörðu! Í dag hef ég frelsi til að velja. Lifi í reynslu­spor­unum og get lifað lífinu gremju og ótta­laus.”