Gunnar Smári Egilsson, fjölmiðlamaður og sósíalisti, gefur lýðræði innan Pírata ekki háa einkunn og spáir því að þeir séu ekki á leið í stjórn að kosningum loknum. Innan Facebook-hóps Sósíalista gagnrýnir hann flokkinn harðlega og Hallgrímur Helgason er ekki sáttur í athugasemdum.
Smári segir það afleitt hve fáir tóku þátt í prófkjöri Pírata. „Við lifum tíma sem kalla má póst-lýðræði. Eftir almennan kosningarétt eftir fyrra stríð byggðust upp fjöldahreyfingar af hagsmunabaráttu almennings sem höfðu mótandi áhrif á uppbyggingu samfélagsins, sáðu fræjum sem hefðu getað orðið að stoðum undir góðu samfélagi. Í dag eru flokkarnir á þingi ekkert nema leiktjöldin, grasrótarlaus forysta á ríkisstyrkjum,” segir hann.
„Þarna kemur fram að um 900 manns muni taka þátt í prófkjöri Pírata þar sem um 90 manns eru í framboði. Hver frambjóðandi dregur því ekki nema tíu að kjörborðinu. Píratar fengu 71 m.kr. í styrk í fyrra til að örva lýðræðið. Það gera næstum 80 þús. kr. á hvern þann sem sýndi flokknum nægan áhuga til að kjósa í prófkjörinu.”
Hallgrímur Helgason rithöfundur skrifar athugasemd og furðar sig á þessari gagnrýni. „Afhverju ráðast á pirata, liklega besta flokkinn á þingi, flokk sem þarf að vinna með ef takast a að mynda stjórn e kosningar?,” spyr hann.
Smári svarar fullum hálsi. „Hvað er þetta. Má ekki tala um uppþornun lýðræðis í friði fyrir svona meðvirkni. Hvílíkur væll. Og þessi stjórn ykkar, SPC, mun aldrei fá meira en 1/3 atkvæða. Þið eruð ekki á leið í stjórn. Sorrí,” segir Gunnar Smári og vísar þar til mögulegrar ríkisstjórnar Viðreisnar, Pírata og Samfylkingar.
Einar Steingrímsson stærðfræðingur spyr þá hvaða stjórn hann spái þá. „Hvers konar stjórn sérðu helst fyrir þér eftir kosningar?,” spyr hann og því svarar Smári: “Það er allt í þoku. Það þarf að kjósa fyrst. Og það gerist ekki fyrr en eftir hálft ár.”
Hallgrímur segir þá að Gunnar Smári sé ekki að gagnrýna rétta fólkið og betra væri að skjóta í rétta átt. „Hvaða átt er það, Hallgrímur? Að hía á Miðflokkinn og selja fólki að Viðreisnarmeirihlutinn í borginni sé einhver raunveruleg andstaða Sjálfstæðisflokksins, meirihluti sem innleiðir nýfrjálshyggjulausnir í öllum málum? Rekur stærsta láglaunavinnustað landsins, greiðir vinnandi fólki laun undir fátæktarmörkum og fólki framfærslu langt undir hungurmörkum? Hefur falið verktökum skipulagsvaldið og situr aðgerðarlaus frammi fyrir húsnæðiskreppunni.
Og þar fyrir utan: Hvers vegna má ekki ræða hrun lýðræðis innan flokkakerfisins? Er það eitthvað huss huss, að þetta eru bara vinsælukrakkaklíkur sem eru keyrðar áfram af almannafé? Má ekki tala um pólitík?,” svarar Gunnar Smári.
Hallgrímur er hæðinn og svarar: „ok allir vondir nema hreinar politiskar meyjar… sorry gleymdi þvi. Vona þo enn að sosialistar verði til i stjorn e kosningar. Og gangi ykkur sem best!”
Þessu svarar Gunnar Smári fullum hálsi: „Hallgrímur Helgason Hvaða vonda góða tal er þetta? Ertu fimm ára? Ég skrifa hér í status um flokka sem eru lítið annað en skeljar og leiktjöld en fjármagna áróður sinn úr ríkissjóði, eru í raun að flytja þunga stjórnmálanna frá almannasamtökum til þessara vinsælukrakkaklíka, eða hvað á kalla þetta fyrirbrigði sem flokkarnir eru í dag. Þetta er eitt af stærstu meinum samfélagsins, hindrun í að hér sé hægt að byggja upp stjórnmál sem snúast um raunverulega hagsmuni fólks. Hjá Samfylkingu í RVK buðu 50 sig fram og 1319 kusu, 26 á bak við hvern frambjóðanda. Þegar flokkurinn var stofnaður kusu 11.300 manns í prófkjöti. Með þessu er ég ekki að skjóta á Samfylkinguna heldur benda á ömurlega þróun þessara stjórnmála. Sem einmitt ganga fyrir svona sussi eins og þú ert að bjóða upp á hér.”
Hann bætir svo við að lokum ástæðu þess að Sósíalistum hugnast ekki vinstribandalagi. „Því miður eru ekki forsendur fyrir vinstri-blokk. Annar gamli vinstri flokkurinn er með Sjálfstæðisflokkinn upp á arminn og hinn í liði með Viðreisn, flokksbroti Sjálfstæðisflokksins. Vandinn er því ekki að sósíalistar fjalli um prófkjör þessara flokka. Vandinn er djúpstæður, má rekja til stofnunar VG og Samfylkingar, flokka sem vildu ekki vera til vinstri (fannst hallærislegt að heita Alþýðu eitthvað.”
Athugasemdir