Séra Hildur Eir líkir sykri við kókaín: „Eins og ég hafi lent fyrir bíl á góðri ferð“

„Syk­ur­frá­hvörf eru ekk­ert grín, ég sem aldrei fæ höf­uð­verk, ekki einu sinni í krabba­meinslyfja­með­ferð er búin að vera með höf­uð­verk og lið­verki eins og ég hafi lent fyrir bíl á góðri ferð. Nei bara pæl­ing, við erum að tala um sykur ekki kókaín.“

Þetta skrifar séra Hildur Eir Bolla­dóttir á Facebook síðu sinni. En seg­ist hún hafa dottið í mikið sykurát þegar hún var í krabba­meins­með­ferð síð­ast­liðið sumar.

Hildur seg­ist ekki hafa snert við sykri í mörg ár, en þegar þarna var komið sögu girntist hún ekk­ert nema sæt­indi og lét hún undan löng­un­inni.

Það reynd­ist Hildi Eir þrautin þyngri að losna við sæt­inda­púk­ann og skrifar hún: „Við erum að tala um að ég var farin að koma við í sjoppu á hverjum degi og kaupa mér sæl­gæti til að sitja að því ein, það er rosa­lega skrýtin hegðun hjá grá­hærðri konu á fimm­tugs­aldri.“

En fyrir um tveimur vikum síðan fékk hún algjör­lega nóg og hætti sykur neysl­unni, með fyrr­greindum afleið­ingum.

Margir hafa svarað Hildi og segj­ast ein­hverjir hafa svip­aða reynslu af því að hætta borða sykur.

Segir ein syk­ur­inn vera hættu­leg­ast fíkni­efnið og annar skrifar: „Sykur er lög­lega útgáfan af kóka­íni.“

María skrifar: „Það er sagt að það geti verið erf­ið­ara að losna úr syk­ur­fíkn en heróín­fíkn. Því syk­ur­inn er alls staðar og leyn­ist víða, til dæmis í mat­vælum eins og kjúklingi sem er syk­ur­spraut­aður ofl. ofl.

Því ætti maður kannski að hugsa sig tvisvar um áður en rokið er á nammi­bar­inn á morgun, á hinum alræmda nammidegi.