Guðbjörn segir þingmenn þurfa læra að vinna: „Undrar stórlega hve mikið um augljósa vanþekkingu“

Guðbjörn Jónsson, fyrr­ver­andi ráð­gjafi, telur vinnu­brögð á Alþingi ótrú­lega frum­stæð sem lítið hafi breyst á síð­ustu 80 árum.

Skoðun Guð­björns kemur fram í aðsendri grein í Morg­un­blað­inu. Þar segir hann:

„Það er merki­legt, að engar breyt­ingar urðu á vinnu­brögðum Alþingis við stofnun lýð­veldis árið 1944, þegar kon­ungs­ein­veldi var lagt niður og í stað þess stofnað lýð­veldi. En mér virð­ist að full þörf hafi verið og vera enn, fyrir fag­lega ráð­gjöf til stjórn­mála­afla lands­ins, varð­andi stjórn­ar­hætti lýð­veld­is­ins. Og ég verð að segja að það undrar mig stór­lega að sjá hve mikið hefur verið um aug­ljósa van­þekk­ingu á stjórn­skipu­lagi lýð­veld­is­ins, í vinnu­brögðum stjórn­mála­manna,“ segir Guðbjörn.

Guðbjörn telur und­ar­legt að inni á Alþingi virð­ist gilda aðrar lífs­reglur en almennt gilda í land­inu sem þing­maður þurfi að lúta. „Þar und­ir­gengst hann aðrar lífs­reglur en almennt gilda í land­inu. Reglur þessar eru ekki opin­berar en sýni­lega af ýmsum toga. Þar verður t.d. hver með­limur að lúta meiri­hluta­afli þing­flokks­ins, um við­horf til mála sem eru til með­ferðar. Í umræðu um mál í þing­flokki, mega allir tjá sig frjálst. En gagn­vart kjós­endum sínum og almenn­ingi má eng­inn í þing­flokki tala á annan veg en við­ur­kennt er sem skoðun meiri­hluta þing­flokks á við­kom­andi máli,“ segir Guðbjörn og bætir við:

„Stórlega vantar enn í dag, á fag­lega stjórnun við und­ir­bún­ing og fram­setn­ingu mála, sem óskað væri eftir að tekin yrðu í afgreiðslu­ferli þings­ins. Það er einnig afar merki­legt að sjá hve lítil hugsun hefur verið sett í skipu­lagða afkasta­getu og mark­viss vinnu­brög.“