Una orðlaus í Smáíbúðahverfinu: „Gott að finna náungakærleikanum í þessum ömurlegu aðstæðum“

Una nokkur, íbúi í Smá­í­búða­hverf­inu, á varla til orð yfir náunga­kær­leik­anum sem hún upp­lifði í gær eftir að dóttir hennar slas­að­ist illa á hjóla­skautum við Rétt­ar­holts­skóla.

Una segir frá atvik­unu í hópi hverf­is­búa á Facebook. Þar segir hún:

„Dóttir mín var að prakk­ar­ast í kvöld og fór á hjóla­skautum niður svarta hjólara­mp­inn við Réttó með þeim afleið­ingum að detta illa og kom sprunga í rófu­beinið. Maður á gangi með hund­inn sinn kom til okkar og bauð aðstoð sína, lán­aði mér jakk­ann sinn (ætl­aði bara rétt að skjót­ast og fór út á stutt­erma­bol og var að frjósa) og sótti síðan kon­una sína sem er hjúkr­un­ar­fræð­ingur,“ segir Una og heldur áfram:

„TAKK KÆRLEGA góðu grannar (ég man ekki einu sinni hvað þið heitið því ég var í smá sjokki) TAKK fyrir að bjóða fram hjálp og vera til staðar fyrir okkur. Stelpan okkar er því miður smá löskuð en það grær og þetta hefði getað farið verr. Það var gott að finna fyrir náunga­kær­leik­anum í þessum ömur­legu aðstæðum. Takk.“

Haukur gleðst yfir náunga­kær­leik­anum í hverf­inu. „Fallegur nágranna kær­leikur. Bata­kveðjur til dóttur þinnar,“ segir Haukur. Sólveig nokkur er því sam­mála. „Fallegt og gott þegar nágrannar eru hjálp­samir. Óska dóttur þinni góðs bata,“ segir Sólveig.

Una fann á end­anum hina góðu hverf­is­búa sem hjálp­uðu dóttur sinni. „Takk Vigdís og eig­in­maður fyrir hjálp­ina!,“ segir Una. Og Vigdís sendir kveðjur til baka. „Verði ykkur að góðu, vona að hún jafni sig fljótt,“ segir Viðdís.