Pétur er öryrki og fær ekki að vera með ástinni sinni: „Líður eins og fanga í eigin landi“

Pétur Skinner getur ekki verið með konu sinn,i Önnu Eler, vegna reglna um fram­færslu sem koma í veg fyrir að Anna fá dval­ar­leyfi á Íslandi. Pétur og Anna hafa ekki hist í þrjá mán­uði en þau hafa verið saman í sjö ár, þarf af gift í þrjú. Pétur segir í sam­tali við Frétta­blaðið að honum líði eins og fanga í eigin landi.

Þau hjón kynnt­ust í heima­landi Önnu, Fil­ips­eyjum. Hún er lærður grunn­skóla­kenn­ari og lærð í umönnun.

Pétur hefur verið ör­yrki í hart­nær 19 ár og nema mán­aðar­tekjur hans 250 þús­und krónum á mán­uði. Út­lend­inga­stofnun miðar lág­marks­fram­færslu við grunn­fjár­hæð fjár­hags­að­stoðar Reykja­víkur­borgar, en upp­hæðin fyrir hjón nemur rétt rúmum 340 þús­und krónum. Telur Út­lend­inga­stofnun að tekjur Péturs séu ekki nægjan­legar til að fram­fleyta tveimur ein­stak­lingum.

Nægt vinnuafl á Íslandi

Pétur segir að þrátt fyrir ítrek­aðar til­raunir hafi Önnu ekki tek­ist að finna sér starf við hæfði á Íslandi. Hefur hún til dæmis sótt um á hjúkr­unar­heim­ilum og á Land­spít­al­anum án árang­urs. Hún getur dvalið hér á landi í þrjá mán­uði í senn en þarf að fara úr landi að þeim tíma loknum. Hún talar góða ensku og er að læra íslensku. Svörin sem þau hjón hafa fengið er að nægt vinnu­afl sé á Íslandi og ekki rétt­læt­an­legt að ráða útlend­ing.

Pétur kom heim frá Filipps­eyjum þann 10. febr­úar síð­ast­lið­inn og eru því liðnir þrír mán­uðir frá því að hann sá eigin­konu sína síð­ast. Aftur á móti er dýrt að ferð­ast og hefur Pétur skerta getu til þess vegna örorku sinnar. Hann getur dvalið í land­inu í þrjú ár að há­marki en þarf að skrá sig á skrif­stofu inn­flytj­enda einu sinni í mán­uði. Hann vill ekki hætta á of langa veru á Fil­ips­eyjum til að missa ekki bætur frá Trygg­inga­stofnun. Pétur hefur ekki mögu­leika á að auka tekjur sínar þar sem það myndi skerða greiðslur frá stofn­un­inni en hann sendir einnig konu sinni hluta af tekjum sínum þar sem hún er atvinnu­laus vegna COVID ástands­ins á Fil­ips­eyjum.

Pétri finnst for­kastan­legt að eigin­kona ís­lensks ríkis­borg­ara megi ekki dvelja hér á landi til að leita sér að vinnu eins og hver annar borg­ari.

„Mér finnst þetta vera ský­laust brot á mann­réttindum“ 

Pétur starf­aði í tutt­ugu ár sem húsa­smiður auk þess að vera lærður mat­reiðslu­maður. Hann háls­brotn­aði í bílslysi árið 1995, fékk krabba­mein í háls árið 2012 og hefur glímt við ýmis önnur veik­indi á við vefja­gigt og stoð­kerf­is­vanda.

„Ég byrj­aði að vinna í sveit­inni tíu ára. Þannig að eftir fjöru­tíu ára vinnu er mér settur stóll­inn fyrir dyrnar með að mega vera með kon­unni sem ég elska.“

Gefast ekki upp

Anna og Pétur hafa ekki lagt árar í bát og ætla þau í sam­ein­ingu að freista þess að finna vinnu fyrir Önnu hér á landi svo hún geti sýnt fram á fram­færslu og dvalið hér ó­tíma­bundið. Kveðst Pétur von­ast til þess að stjórn­völd líti til að­stæðna fólks og jafn­vel rýmki að­eins þær reglur sem eru í gildi.

„Mér finnst alla­vega að það ætti frekar að liðka fyrir því að fólk geti verið hér saman frekar en að setja okkur stól­inn fyrir dyrnar,“ segir Pétur Skinner í við­tal­inu.