Hannes sviptur læknaleyfinu: Hefur glímt við veikindi – „Braut alvarlega gegn starfsskyldum sínum“

Heil­brigð­is­ráðu­neytið hefur stað­fest úrskurð Land­læknis um mál Hannesar Þrastar Hjart­ar­sonar, sér­fræð­ings í háls- nef- og eyrna­lækn­ingum, þar sem Hannes er sviptur lækn­inga­leyfi, en honum var gefið að sök að hafa fram­kvæmt fjölda óþarfra aðgerða; einnig að hafa gefið út efn­is­lega ranga reikn­inga til Sjúkra­trygg­inga Íslands fyrir aðgerðir. Hér má sjá úrskurð Land­læknis

Hannes Hjart­ar­son er tæp­lega sjö­tugur og hefur starfað sem sér­fræð­ingur í háls- nef- og eyrna­lækn­ingum í ára­tugi; notið virð­ingar og talist vera fær á sínu sviði.

Mynd: studio_77-28

Í kjöl­far veik­inda Hannesar vorið 2019 hefur heldur hallað undan fæti hjá honum.

Úrskurðað var að Hannes hefði fram­kvæmt skurð­að­gerðir án við­ur­kenndra ábend­inga og skráð aðgerðir á rangan og vill­andi hátt; gefið út rangar upp­lýs­ingar sem und­ir­lag reikn­inga til Sjúkra­trygg­inga Íslands.

Í úrskurð­inum má lesa eft­ir­far­andi um málið:

„Hins vegar hafi ábend­ing­arnar varðað hugs­an­leg brot gegn starfs­skyldum með því að hafa fram­kvæmt aðgerðir án við­ur­kenndra ábend­inga, skráð aðgerðir á rangan og vill­andi hátt og þannig gefið út rangar og vill­andi upp­lýs­ingar sem und­ir­lag reikn­inga til Sjúkra­trygg­inga Íslands. Liggur fyrir í gögnum máls­ins að kær­andi hafi verið boð­aður á fund hjá emb­ætti land­læknis sem hafi farið fram þann 5. des­em­ber 2019, en á þeim fundi hafi kær­andi afsalað starfs­leyfi sínu sem læknir.

Þann 8. jan­úar 2020 hafi emb­ætti land­læknis óskað eftir mati tveggja sér­fræð­inga á fag­legum starfs­háttum kær­anda. Lá nið­ur­staða sér­fræð­ing­anna fyrir þann 11. febr­úar sama ár. Með bréfi, dags. 12. mars 2020, til­kynnti emb­ætti land­læknis kær­anda um fyr­ir­hug­aða svipt­ingu starfs­leyfis og með ákvörðun, dags. 24. júní 2020, var kær­andi sviptur starfs­leyfi sem læknir. Var það mat land­læknis, m.a. með vísan til nið­ur­stöðu áður­nefndra sér­fræð­inga, að kær­andi hefði brotið alvar­lega gegn starfs­skyldum sínum vegna skorts á fag­legri hæfni, dóm­greind og með atferli sem færi í bága við ákvæði laga nr. 41/2007 um land­lækni og lýð­heilsu.

Taldi emb­ætti land­læknis ljóst að kær­andi hefði fram­kvæmt ónauð­syn­legar aðgerðir og stefnt sjúk­lingum þannig í hættu. Einnig lægi fyrir að reikn­ingar sem kær­andi hefði gefið út í umræddum til­vikum hefðu verið rangir. Eru máls­at­vik nánar rakin í köflum III. og IV. í úrskurði þessum og vís­ast til þeirrar umfjöll­unar.“