Kristínu finnst lúxus að fara á eftirlaun: „Ég hélt að ellin væri erfið“

„Ég hélt að ellin væri erfið en mér finnst hún ekki erfið, mér finnst hún gefa mér mikið frelsi og vera óskap­lega góður tími af því ég ræð mér sjálf, get valið mér verk­efni til að vinna, lesið bók, hitt fólk eða ferð­ast. Ég fer í klukku­tíma göngu á dag, en það er hluti af því að halda heilsu. Ég læt það ekki eftir mér að hætta að rækta heils­una,“ segir Kristín Aðal­steins­dóttir fyrr­ver­andi pró­fessor við Háskól­ann á Akureyri í sam­tali við Lifðu núna.

Hefur aldrei fundist hún gömul

„Ég varð 75 ára í vor og fannst það mjög há tala,“ segir Kristín og heldur áfram. „Mér fannst býsna ógn­væn­legt að verða 75 ára, því mér hefur aldrei fund­ist ég gömul. Nú hlyti að vera komið að því.“
Kristín hætti að kenna þegar hún var 68 ára, en hefur hún haft í nógu að snú­ast síðan. Segist hún ekki hafa kviðið því að hætta. „Ég sá fjölda tæki­færa fyrir mér. Fannst lúxus að fara á eft­ir­laun og þurfa ekki að mæta í vinnu á morgn­ana. Mér leið vel, var frísk og sá fram á að geta gert ýmis­legt. Þá var mik­il­vægt að gera eitt­hvað sem mig lang­aði að gera og taka ákvarð­anir. Nú finnst mér ég hafa gert það,“ segir hún.

„Það þýðir ekki að sitja og bíða“

Síðan Kristín fór á eft­ir­laun hefur hún hefur gefið út þrjár bækur, heldur úti 6000 manna Facebook hópi sem heitir Að baka brauð með Kristínu, þar sem hún setur inn upp­skriftir og gefur ráð varð­andi brauð­bakstur og fór áður en covid skall á, viku­lega á Hlíð dval­ar­heim­ili aldr­aðra á Akureyri og las fyrir fólk.
Sjálf segir Kristín það vera ákvörðun hvað maður ætli sér á efri árum. Það þýði ekki að sitja og bíða, hver og einn þurfi að taka ákvarð­anir. „Það liggur svo­lítið í loft­inu að við eigum að taka líf­inu með ró en það er nauð­syn­legt að láta reyna á bæði lík­ama og sál. Ég er ekki að segja að allir þurfi að rit­stýra bókum, en held að það sé mik­il­vægt að reyna á hug­ann. Til dæmis með lestri.“