Steinar Hrafn er látinn aðeins 28 ára: „Það verður sárt að fá ekki leng­ur sím­töl­in frá þér“

Steinar Hrafn Trampe lést nýverið á heim­ili sínu eftir erfið veik­indi síð­ustu árin. Stein­ar Hrafn hóf nám við Tækni­skól­ann í Reykja­vík á tölvu­braut 2008 og stund­aði það nám um sinn, en lauk ekki námi.

Í minn­ing­ar­grein í Morg­un­blað­inu minn­ist móðir Steins Hrafns hans með hug­ljúfum orðum.

„Á fal­leg­um björt­um vetr­ar­degi komstu í heim­inn, fín­leg­ur, nett­ur og full­kom­inn dreng­ur. Þú bragg­að­ist vel og níu mán­aða varstu far­inn að ganga og klifra, fót­viss og ör­ugg­ur með þig. Þegar þú byrj­aðir á leik­skóla varstu orð­inn stóri bróðir og stolt­ur af Söndru. Við flutt­um til Ála­borg­ar og þar fórstu í nýj­an leik­skóla og lést það ekk­ert trufla þig að all­ir aðrir í leik­skól­an­um töl­uðu dönsku, þú tal­aðir bara ís­lensku og fóstr­urn­ar urðu að bjarga sér um túlk og þið Hafþór urðuð leik­fé­lag­ar.“

Þá rifjar hún upp heim­sóknir afa og ömmu Steinars til fjöl­skyld­unnar. „Heim­sókn­ir Bigga afa og Helenu ömmu til okk­ar í Ála­borg sner­ust um að gera skemmti­lega hluti með okk­ur; Le­go­land, sund­laug­ar, bíltúr­ar, strand­ferðir og bíla­leik­ur eða legó á gólf­inu.“ Árið 2001 segir móð­irin að þau hefði flutt aftur til Íslands og að hann hafi verið glaður og spenntur að byrja í 4. bekk Selja­skóla. „Næstu ár urðu erf­ið­ari og þú lent­ir í ýms­um raun­um og áföll­um. Þegar þú komst í ung­linga­deild­ina varstu feg­inn og tókst gleði þína á ný þegar þú kynnt­ist nýju fólki.“

Einnig minn­ist móð­irin á það þegar Steinar lit­aði hárið á sér blátt eftir ferm­ingu. „Eft­ir ferm­ing­una komstu til mín og til­kynnt­ir mér að nú væri komið að bláa hár­inu, en þegar þú varst sex ára baðstu um að fá að lita hárið strumpa­blátt. Og ég lof­aði að þú gæt­ir fengið blátt hár eft­ir ferm­ingu og hafði nú vonað að það gleymd­ist. En blátt varð hárið og klæddi þig vel.“

Móðirin minn­ist svo góðra stunda saman með syn­inum. „Þú hafðir sköp­un­arþörf sem birt­ist í tón­list­ar­sköp­un og varst stolt­ur af því sem þú varst að gera og deild­ir því gjarn­an með okk­ur. Við átt­um marg­ar stund­ir við að mála sam­an og jóla­gjöf­in sem þú mál­aðir handa mér mun hanga áfram í her­berg­inu mínu og minna mig á þess­ar góðu stund­ir.“

Líkur hún þess­ari fal­legu minn­ing­ar­grein á þessum orðum: „Elsku Stein­ar, þú viss­ir að þú varst elsk­aður og vel­kom­inn frá fyrstu stundu og það verður sárt að fá ekki leng­ur sím­töl­in frá þér og taka á móti þér í mat, fara sam­an á tón­leika, út að borða, í bílt­úra og göngu­ferðir. Ég veit að fólkið okk­ar sem fór á und­an þér tek­ur á móti þér og að þú átt eft­ir að hvíla í friði hjá Bigga afa, elsku Stein­ar Hrafn.“