Eva missti eiginmann sinn aðeins 34 ára gömul: „Þó ég sé brosandi glöð er ég alltaf að syrgja“

Fyrir tveimur árum missti Eva Dís Þórð­ar­dóttir eig­in­mann sinn og barns­föður, þá aðeins 34 ára gömul.

Eig­in­maður Evu Dísar, Stefán Har­alds­son fædd­ist með hjarta­galla og var það árið 2017 sem heilsu hans fór að hraka.

Möguleg hjartaskipti í vændum

„Hann fékk þá skil­grein­ingu að hann væri með hjarta­bilun sem þýðir í raun að ekk­ert er hægt að laga heldur sé frekar verið að reyna að halda stöð­unni eins og hún er. Þarna átt­uðum við okkur á því að hann þyrfti mögu­lega að fara í hjarta­skipti í fram­tíð­inni.“ segir Eva Dís í við­tali við Frétta­blaðið.

Sú varð raunin, en í lok árs 2018 fóru þau hjónin til Gauta­borgar þar sem metið var hvort Stefán ætti erindi í hjarta­skipti. Bjuggust þau við að það tæki langan tíma að taka þá ákvörðun, en svo var ekki. Stefán var settur á biðlista fyrir nýtt hjarta.

„Það eina sem okkur var sagt var að list­inn væri stuttur og allar líkur væru á því að hann kæm­ist fljótt að. Þetta er svo­lítið eins og þegar maður er að bíða eftir fæð­ingu, maður er búinn að pakka ofan í tösku og er bara að bíða,“ segir Eva Dís.

Biðin eftir símtalinu erfið

Það var í apríl sem kallið kom, en Eva segir þann tíma sem fór í bið hafa verið skrít­inn.

„Á hverjum ein­asta degi bíður maður eftir að þetta sím­tal komi og því lengri sem þessi tími er því þyngri verða hugs­an­irnar. Þegar maður heyrir í sjúkra­bíl, hugsar maður innst inni: „Ætli þetta sé banaslys?“ Maður fer í algjör­lega absúrd hugs­un­ar­hátt. Það lifir eng­inn án hjarta, svo maður er með­vit­aður um að það þarf ein­hver að deyja til að ást­vinur manns lifi,“ segir Eva, en hún segir þessar hugs­anir hafi skapað mikið sam­visku­bit.

Eva Dís segir þau hafa haldið út til Gauta­borgar bjart­sýn og aldrei hafa hug­leitt að Stefán gæti látið lífið.

Aðgerðin reyndist mun flóknari

Hjarta­skipta­að­gerðin sem átti að taka um átta klukku­tíma, tók 23 tíma. Aðgerðin reynd­ist mun flókn­ari en haldið var í fyrstu.

Fljót­lega eftir aðgerð­ina kom í ljós að Stefán hafði orðið fyrir súr­efn­is­skorti. Tveimur dögum síðar kom í ljós að heila­starf­semin var engin.

„Við náðum ótrú­lega dýr­mætum tíma saman fjöl­skyldan og þó syn­irnir hafi ekki séð pabba sinn vak­andi þá var mik­il­vægt að þeir fengju alla sög­una og næðu þess­ari teng­ingu.“

Eva Dís seg­ist alltaf muni sakna Stefáns, „þó ég sé bros­andi glöð er ég alltaf að syrgja.“