Lára: „Skurðlæknar gerðu nýlega tilraun þar sem þeir tengdu nýra úr svíni við heiladauða manneskju“

Lára G. Sig­urð­ar­dóttir ritar áhuga­verðan pistil í dag og þar segir meðal ann­ars:

„Það eru líf­færi sem við getum ekki lifað án, því þau losa okkur við óæski­leg efni, umfram­vökva, stjórna sýru­stigi og fram­leiða ýmis lífs­nauð­syn­leg hormón. Innri til­finn­inga­ólga er tengd við þau í Gamla testa­ment­inu og sagt er að þar fæð­ist van­máttur okkar.“

Hún bætir við að „því miður geta þau bilað hægt og hljóð­lega, þannig að erfitt getur verið að grípa inn í tím­an­lega. Stundum er bil­unin til­komin vegna fæð­ing­argalla eða ann­ars sjúk­dóms, en alltof oft er sukki og svínaríi um að kenna. Þegar í óefni er komið er stundum eina lífs­björgin gjafa­líf­færi, en því miður er eft­ir­spurn langtum meiri en fram­boð.“

Lára nefnir að „í við­leitni til að mæta líf­færa­skorti fram­kvæmdu skurð­læknar í New York nýlega til­raun þar sem þeir tengdu nýra úr svíni við heila­dauða mann­eskju. Til að minnka líkur á líf­færa­höfnun hafði svínsnýr­anu verið gena­breytt. Undra­verðum árangri var lýst þar sem svínsnýrað tók um leið til starfa eins og hjálp­ar­sveit­ar­maður en venju­lega tekur nokkra daga fyrir gjafa­nýra að kom­ast í gang.“

Lára segir að „til­raunin vakti bjart­sýni um betri tíð. Í fram­tíð­inni gætum við sótt líf­færa­vara­hluti í svínin, þó dýra­vernd­un­ar­sinnar bendi á að það sé sið­laust að rækta svín í slíkum til­gangi. Svín eigi margt líkt með mann­inum. Þau eru greind og miklar félags­verur. Þau kúra og snúa nefum hvert að öðru.

Viss óhugur læð­ist að manni því eftir sem fram­farir aukast, því fjær færumst við nátt­úr­unni. Okkur er eðl­is­lægt að verja bróð­ur­part­inum af líf­inu í slökun, borða fæði beint úr nátt­úr­unni, bera okkur eftir björg­inni og sofa vel. Aftur á móti býður nútím­inn upp á stress, rusl­fæði, svefn­leysi, ofdrykkju og sófa­líf. Það er svínaríið sem oft eyði­leggur nýrun og nú á að leysa með svína­vara­hlutum.“