Reynt að þagga niður í Hönnu Björgu: „Viðkomandi var óöruggur og hrokafullur í senn“

Hanna Björg Vil­hjálms­dóttir lenti í því óskemmti­lega atviki að verða fyrir óhuggu­legu síma­ati nýverið. Hringt var í hana og þótt­ist hringj­and­inn vera rann­sókn­ar­lög­reglu­maður hjá Lög­regl­unnij á höf­uð­borg­ar­svæð­inu. Hanna Björg var mikið í fjöl­miðlum í haust í tengslum við KSÍ málið.

Sjá einnig: Konan sem felldi KSÍ: Hanna Björg býður sig fram til for­mennsku í Kenn­ara­sam­bandi Íslands

„Í gær lenti ég í þeirri óþægi­legu lífs­reynslu að fá sím­tal frá Lög­regl­unni á höf­uð­borg­ar­svæð­inu, þar sem lög­reglu­maður kynnti sig sem rann­sókn­ar­lög­reglu­mann og sagð­ist vera að boða mig í yfir­heyrslu. Þegar ég spurði um hvað málið væri, til­kynnti mað­ur­inn mér að það hefði borist ákæra á mig fyrir meið­yrði og lög­reglan ætl­aði að bregð­ast við strax. Mér þótti sím­talið skrítið, við­kom­andi var óör­uggur og hroka­fullur í senn, ég sagði við hann að ef ég sæi ekki að hringt væri frá Lög­regl­unni (sem kom upp á skjá­inn í sím­anum) þá héldi ég að þetta væri gabb. Maðurinn hélt fast við sitt og sagð­ist vilja fá mig í yfir­heyrslu í næstu viku – á mið­viku­dag­inn um hádegið, en neit­aði að segja um hvað málið væri og hver væri að kæra mig.“

Hanna Björg við­ur­kennir að henni hafi verið ansi brugðið.

„Ég fór aðeins á hlið­ina verð ég að við­ur­kenna, sam­starfs­kona mín hringdi í lög­fræð­ing sem hún þekkir og spurð­ist fyrir hvort þetta gæti stað­ist, hann setti strax spurn­inga­merki um að lög­reglan væri að rann­saka meið­yrða­mál og að mér hefði ekki verið tjáð að hafa lög­fræð­ing með. Sjálf setti ég auð­vitað spurn­inga­merki við að fá engar upp­lýs­ingar. En lög­hlýðna konan sem ég er var ekki reiðu­búin að afgreiða þetta sem gabb. Svo ég hringdi áfram og spurð­ist fyrir og eng­inn gat úti­lokað að þetta væri raun­veru­legt. Í morgun hringdi ég svo á lög­reglu­stöð­ina og fékk að vita að það ynni eng­inn með því nafni sem við­mæl­and­inn kynnti sig með hjá lög­regl­unni.“

Velti hún því svo fyrir sér í loka­orðum sínum hvort langt sé ekki seilst til að þakka niður í henni.

„Einhver hafði sem sagt fyrir því að hringja í mig í gær, með aðstoð tækni, og láta mig trúa því að ég væri með ákæru á hendur mér hjá lög­regl­unni og yfir­vof­andi rann­sókn væri á mér.

Langt seilst til að þagga niður í konu? Tja – þessi hér spyr sig.“