Ingunn er „búin að finna hvað tengir saman pottormana þrjá – Hvernig geta læk orðið svo mikilvæg?“

Ingunn Björns­dóttir skrifar um að „Skaufaglöp*“ mið­aldra manna geta haft óvæntar afleið­ingar.“

Hún segir að „fyrir fáeinum dögum fóru fimm þjóð­þekktir menn í frí, eftir að sögur af sum­ar­bú­staða­ferð fjög­urra þeirra og golf­ferð tveggja höfn­uðu á síðum fjöl­miðl­anna.

Þarna er efni til að ræða nánar og rýna í. Hvað leiðir til þess að mið­aldra menn, sama hversu vel þeim hefur vegnað í líf­inu, verða pott­ormar af þeim toga sem lýst hefur verið?

Og hvernig bregst sam­fé­lagið við?

Ekki stóð á við­brögðum sam­fé­lags­ins.“

Ingunn nefnir að „fók­us­inn fór fljótt af gjörð­inni sjálfri og blaða­menn fóru að vakta fés­bók­ar­síður í von um bita­stæð læk. Og jú, mikið rétt: það komu tvölæk sem þeim þótti til­efni til að skrifa um. Bæði frá ungum konum, og hvor­ugt kannski þaul­hugsað.

Önnur dró lækið til baka og varð því ekki skot­spónn mikið meiri umfjöll­unar. Hin varð til­efni ótal fyr­ir­sagna. Lækið var meðal virkra í athuga­semdum jafn­vel talið vís­bend­ing um að hægri­s­inn­aði stjórn­mála­flokk­ur­inn sem hún til­heyrir og haldið er að mið­aldra­menn­irnir til­heyri líka væri með­mæltur svona atferli.“

Hún færir í tal að „ég hef samt aldrei heyrt til­svar­andi um stjórn­mála­flokka á vinstri vængnum eða miðju, með inn­an­borðs mið­aldra­menn og eldri sem lent hafa í fjöl­miðlum vegna svip­aðs athæfis og jafn­vel verra.

En síð­mið­aldra karl­kyns pistla­skrif­ari á vinstri vængnum not­aði tæki­færið til að hrósa útliti frétta fjöl­mið­ils­ins sem hann skrifar fyrir. Það er að segja frétt­anna um þetta til­tekna mál.

Honum fannst útlitið töff.“

Ingunn seg­ist þekkja vel til „læka“ á sam­fé­lags­miðlum:

„Sjálf lenti ég í því fyrir rúmu ári að læk við fés­bók­ar­færslu frá mér varð að umfjöll­un­ar­efni fjöl­miðla, og lögð­ust ýmsir í túlk­anir á því læki, allt upp í mjög alvöru­þrungnar.

Og nokkrir vinir mínir, sem ekk­ert höfðu gert annað en að læka á sömu færslu, lentu alls óvænt í einum fjöl­miðl­anna fyrir vikið.

Undir fullu nafni og með mynd af sér. Þetta fannst mér til marks um hversu mikið fókus á læk getur afvega­leitt umræð­una.

Mín athuga­semd, sem ég fékk þetta læk á, var í stuttu máli um að betra væri að dóm­stól­arnir sæju um að dæma** en að fjöl­miðla­menn eða heykvíslar sam­fé­lags­miðl­anna gerðu það.“

Hún spyr ein­fald­lega:

„Hvernig geta læk orðið svona mik­il­væg?“

Ingunn seg­ist búin að finna teng­ing­una í mál­inu – og að hún blasi við:

„Ég er búin að finna hvað tengir saman pott­ormana þrjá sem hafa notið vel­gengni í við­skipta­líf­inu, án þess þó að sú teng­ing skýri atferlið allt. Teng­ingin er ekki við­skipti, til þess starfa þeir í of ólíkum geirum. Tæpast er hún stjórn­mála­skoð­anir, sam­an­ber það sem að ofan segir. En þeir hafa allir haft sama einka­þjálf­ar­ann***“

Ingunn tekur það þó skýrt fram að hún sé „ekki túlk­andi læks“ og endar pistil sinn á þessum orðum:

„*Orðið er að finna á nýyrða­vef Árna­stofn­unar, en er þar ein­ungis notað um menn með ákveðið orð­færi. Ég tel rétt að útvíkka merk­ing­una þannig að hún taki til atferlis einnig. **Eitt er að hafa skoðun á atferli og annað að úttala sig fyr­ir­fram um ferli og lyktir hugs­an­legra dóms­mála. ***

Ég hlekkja ekki á upp­lýs­ing­arnar um það en þær liggja á opinni Facebook síðu.“