Bjössi um föðurmissinn og uppeldi í alkóhólisma: „Fjórtán ára var ég tekinn út úr aðstæðunum“

„Ég gleymi því aldrei þegar ég fer aftur fram. Kenn­ar­inn fer á undan mér og segir krökk­unum að ég sé búinn að missa pabba minn og þegar ég kem fram tekur bara á móti mér þrúg­andi þögn og allir horfðu á mig en eng­inn vissi hvað hann átti að segja.“

Þetta segir Björn Stef­áns­son, leik­ari og tón­list­ar­maður, í helg­ar­við­tali Frétta­blaðs­ins, um það þegar hann missti föður sinn úr krabba­meini. Björn, eða Bjössi eins og hann er jafnan kall­aður, var staddur í skóla­ferða­lagi í Reykja­skóla þegar áfallið dundi yfir. Fyrsta kvöldið var hann sóttur af kenn­ar­anum, sem fór með hann inn á skrif­stofu þar sem móðir hans beið í sím­anum. Í sím­tal­inu sagði hún Bjössa að faðir hans væri dáinn.

„Það má alveg deila um það hvort það hefði verið hægt að tækla þetta betur, hún spyr hvort ég vilji að hún komi og sæki mig en ég seg­ist vilja vera þarna áfram, ætli ég hafi ekki bara verið að reyna að fresta þessu og þeirri stað­reynd að þetta væri raun­veru­legt,“ segir Bjössi í við­tal­inu.

For­eldrar Bjössa voru skilin en hann hafði mikið verið hjá föður sínum á spít­al­anum áður en hann dó.

„Ég sá að hann var að hrörna en ég hélt alltaf í von­ina, sem er svo ótrú­lega ævin­týra­leg hugsun,“ segir Bjössi.

Bjössi segir það hafa tekið hann langan tíma að vinna úr áfall­inu við föð­ur­miss­inn. Það er þó ekki það eina sem hann hefur þurft að vinna úr varð­andi upp­vöxt sinn. Bjössi er alinn upp í brotnu umhverfi við alkó­hól­isma. Þegar faðir hans lést bjó móðir hans með fóst­ur­föður hans, en sá drakk mikið.

„Heim­il­is­lífið hjá mér þegar ég var lít­ill var í engum skorðum og það ríkti mikið stjórn­leysi en maður bara ein­hvern veg­inn þraukar. Þegar ég var fjórtán ára var ég tek­inn út úr aðstæð­unum, þetta var bara orðið hættu­legt og ég flutti til bróður míns, hann tók mig að sér. Hann er rosa­lega góður og það eru þau öll systk­ini mín. Ef ég hefði ekki átt þau þá væri sagan ein­hvern veg­inn öðru­vísi,“ segir Bjössi.

„Ástæðan fyrir því að ég tala um þetta er samt sú að þó að maður alist upp í svona aðstæðum þá er hægt að gera allt sem maður vill ef maður vinnur í sjálfum sér.“

Helg­ar­við­tal Frétta­blaðs­ins má nálg­ast hér.