„Maður upplifði sig sem aðhlátursefni – sem er bara skömm í grunninn“

Íris Hólm Jóns­dóttir er í for­síðu­við­tali Mannlífs. Íris segir þar frá ein­elti sem hún sætti í skóla, geð­ræn vand­mál og ýmis­legt fleira.

„Þetta tengd­ist því að ég var mjög bráð­þroska og ég er ekk­ert feimin að tala um það, af því að mér finnst slíkt líka vera eitt­hvað sem fólk þarf að ræða um. Ég var átta ára þegar ég byrj­aði á blæð­ingum. Ég byrj­aði að fá hár undir höndum og hár á fót­leggi og víðar fljót­lega eftir það og fékk athuga­semdir vegna þess í sundi og í leik­fimi. Bend­ingar og hlátur til dæmis þegar maður var að leika sér og lyfta bolta eða henda bolta; það var alltaf verið að benda manni á þessa hluti og hlæja að manni og þá upp­lifði maður sig asna­legan; maður upp­lifði sig sem aðhlát­ursefni, sem er bara skömm í grunn­inn. Ég var höfð­inu hærri en allir í árgang­inum og jafn­vel hærri en krakkar sem voru tveimur árum eldri og það var enda­laust verið að benda mér á það á göngum skól­ans,“ segir Íris

 Lesa meira hér