Sigríður Eyþórsdóttir hefur unnið marga sigra í lífinu: „Við erum að lifa draum sem nú hefur ræst“

„Við viljum standa okkur fyrir Ísland. Okkur þykir svo vænt um landið okkar. Við finnum fyrir svo mik­illi sam­stöðu og ég er svo stolt af tungu­mál­inu okkar. Það er eins konar „leynitungu­mál“. Þess vegna er svo gaman að fá að syngja þennan gull­fal­lega texta við lagið sem Lovísa samdi.“

Sigríður Eyþórs­dóttir sigr­aði í Söngvakeppni sjón­varps­ins árið 2022 ásamt systrum sínum, Elínu og Betu, og Eyþóri, bróður þeirra á trommum, með flutn­ingi sínum á lag­inu Með hækk­andi sól.

Sigríður Eyþórs­dóttir Ljós­mynd­ari: Cat Gundry-Beck Stílisti: Íris Tanja Flygenring. Förð­un­ar­fræð­ingur: Helen Dögg Snorra­dóttir. Myndir teknar í hljóð­ver­inu Hljóð­rita í Hafn­ar­firði.

Á borð­inu er rjúk­andi kaffi og heitt súkkulaði og blaða­maður hlakkar til að hitta þessa áhuga­verðu konu og kynn­ast henni betur. Sigga hefur frá mörgu að segja og er til­búin til að deila með okkur sögum af helstu áskor­unum og sigrum hennar í líf­inu um leið og við ræðum söngvakeppn­ina og und­ir­bún­ing­inn fyrir Eurovision.

Síðustu dagar hafa verið ótrú­legir í lífi systr­anna: „Þessi keppni er stærra en allt sem við höfum gert áður. Ég hef alltaf horft á Eurovision, en ég hef aldrei kynnst heim­inum á bak við tjöldin. Við kapp­kost­uðum auð­vitað að koma þessu vel frá okkur. En okkur þótti líka vænt um að fá að kynn­ast öllu þessu fólki, bæði hinum kepp­end­unum og starfs­fólki RÚV. Það fór örugg­lega ekki fram hjá neinum að sig­ur­inn kom okkur á óvart. Núna tekur við mikil vinna og skemmti­legur und­ir­bún­ingur fyrir keppn­ina á Ítalíu. Svo er ótrú­lega gaman að lesa allar jákvæðu athuga­semd­irnar, flestar jákvæðar, en ekki allar, en gagn­rýnin á lagið okkar er sett fram á smekk­legan hátt á erlendum miðlum og Youtube. Þannig að við erum ótrú­lega spenntar. Þetta verður mikil vinna, en ég elska að fá að vinna svona mikið.“

Frá vinstri: Elín, Beta, Eyþór og Sigga. Aðsend mynd.

Það eru níu ár á milli Siggu og Elínar og fimm ár á milli hennar og Betu. „Elín er svo voða róleg. Ég er orku­meiri og með mikla ábyrgð­ar­til­finn­ingu, of mikla eig­in­lega, kannski af því að ég er elst. Beta er voða ljúf og oft­ast ofur jákvæð. Öll börn elska hana, en hún er einmitt að vinna í Hjalla­stefn­unni. Það á svo vel við hana. Auk þess erum við svo heppnar að hafa Eyþór litla bróður með okkur, hann er ótrú­lega klár söngv­ari og tón­list­ar­maður (á tromm­unum), en hann er sá yngsti í systk­ina­hópnum.

For­eldrar okkar ólu okkur upp við rétt­sýni í hugsun. Mamma er alltaf til­búin að berj­ast fyrir mál­stað minni­hluta­hópa. Ég er svo þakk­lát fyrir upp­eldið okkar. Þau hafa aldrei sett sig á neinn stall. Við erum bara partur af heild­inni og það breyt­ist ekki núna, þrátt fyrir þennan sigur. Við erum frekar jarð­bundnar oft­ast, en erum líka miklir sveim­hugar.

Við til­einkum flutn­ing okkar mann­rétt­indum, sér í lagi trans-börnum. Ef við getum notað rödd okkar til þess að styðja við og vera rödd fyrir minni­hluta­hópa þá er ein­hverju náð. Við viljum vekja athygli á þörf fyrir bætta þjón­ustu við trans-börn, en það er há tíðni sjálfs­vígstil­rauna eða allt að 40%.

Hægt er að lesa við­talið í heild sinni inn á vef­blað­inu HÉR.