Ég er ofboðslega þakklátur alkóhólisti: „Ég er í sambandi við son minn í dag og ég elska hann mest“

Guðbjörg Inga Guð­jóns­dóttir. Kölluð Gugga. Byrjaði ung að drekka og dópa. Innbrot. Vændi. Ofbeldi. Varð vitni að morði. Hún kynnt­ist ást­inni sinni í neyslu og ástin dó síðar úr krabba. Hún syrgir Jóa sinn, en bæði fóru í með­ferð og áttu saman nokkur ár edrú. Í dag er hún öryrki og seg­ist vera góð við dýr og menn. Hver eru skila­boð Guggu til þeirra sem eru að prófa? Prófa að drekka. Dópa. „Helst vildi ég að þessir krakkar segðu „nei“.“ Guðbjörg Inga Guð­jóns­dóttir er í helg­ar­við­tali Mannlífs. Hún ræðir við Svövu Jóns­dóttur, lítur yfir far­inn veg og talar í ein­lægni um það sem á daga hennar hefur drifið.

Í dag er Gugga öryrki. Segist vera með stíflaðan ristil.

Hún hefur gaman af ljóðum. Hefur skrifað ljóð þótt hún hafi ekki skrifað lengi. „Ég á samt nokkur og upp­á­halds­ljóðið mitt heitir „Upp úr glöt­un­ar­gröf­inni“. Ég á það í ramma uppi á vegg. Ég skrif­aði það á með­ferð­ar­stöð­inni Vík. Ég bið til Drottins Jesú á hverjum degi og legg líf mitt í hans hendur. Fer með fyrstu þrjú sporin á morgn­ana og bið um að fá að vera edrú í dag, þakk­lát, glöð, ham­ingju­söm og frjáls. Bið fyrir vinum mínum og fjöl­skyldu og fyrir fal­legu dýr­unum mínum. Svo fer ég út í dag­inn.“

Eitt dýrið hennar drapst í vor. Á þjóð­ar­há­tíð­ar­degi Norð­manna.

„Ég missti kis­una mína. Hún fékk blóð­tappa og lam­að­ist í aft­ur­fótum. Ég tók eftir því 16. maí að hún gat ekki labbað og var að reyna að skríða. Henni hrak­aði svo fljótt og ég tók hana upp í rúm til mín og reyndi að láta fara eins vel um hana og ég gat. Hún hét Sefanía og ég ein mátti halda á henni og hún svaf alltaf ofan á mér. Hún dó aðfara­nótt 17. maí klukkan 2.15. Hennar er sárt saknað á hverjum degi og ég mun aldrei gleyma henni. Ég á eftir tvær kisur og hund til að hugsa um og elska.“

Gugga er þakk­lát fyrir ýmis­legt í dag. „Ég er svo þakk­lát fyrir bestu vin­konur mínar sem Guð gaf mér og fyrir Stellu, systur mína, og Aldísi, frænku mína. Og svo eign­að­ist ég pabba hér á Kjal­ar­nesi.

Ég er í sam­bandi við son minn í dag og ég elska hann mest. Hann var 16 ára þegar hann vildi tala við mig. Þá var ég búin að vera edrú í fimm ár. Ég er líka í sam­bandi við barns­föður minn og ber mikla virð­ingu fyrir honum og þykir svo vænt um hann og pabba hans og mömmu. Þau hafa hugsað svo vel um son minn. Ég er þeim ævin­lega þakk­lát og þykir inni­lega vænt um þau. Þau hafa alltaf verið mér góð.“

Hvað hefur Gugga lært af þessu öllu?

Lesa meira hér.