Gunnar Smári líkir deilum Drífu og Sólveigar við skilnað hjóna: „Það er því fínt að komin sé lausn“

Björgvin nokkur birti færslu í Facebook-grúppu Sós­í­alista­flokks­ins þar sem hann veltir fyrir sér ASÍ mál­inu. Gunnar Smári seg­ist sáttur við afsögn Drífu.

Í gær kom Drífa Snædal mörgum á óvart með því að segja af sér sem for­seti ASÍ. Styr hafði staðið á milli Drífu og Sór­veigar Önnu hjá Eflingu um nokk­urt skeið líkt og alþjóð hefur tekið eftir. Færsla Björg­vins á Facebook er svohljóð­andi:

„Þarf ekki að ræða betur afsögn Drífu og ástæður hennar?Vildi Drífa reyna enn á ný með Salek, eins og Sólveig segir? Hvers vegna var Ragnar svona mikið á móti henni (Drífu)? Hvað með Vilhjálm, hvar stóð hann? Nú eru fleiri í ASÍ en Starfs­greina­sam­bandið, er það upp til hópa ósýni­legt og skoð­ana­laust fólk? Varla snýst þetta bara um Salek-Drífu og ein­hverja vonda menn úr efri milli­stétt á skrif­stof­unni?

Hverjar eru áherslur Eflingar, VR og ann­arra fyrir kom­andi kjara­samn­inga? Var mál­efna­legur ágrein­ingur um það eða snýst þetta fyrst og fremst um per­sónur?Þetta er farið að hljóma eins og brand­ari og því enda ég á þessu: er Birna ennþá í fjar­nám­inu?Það virð­ist mikið hafa gengið á og ég vil að það verði gert lýðum ljóst.“

Fyrstur til að svara færsl­unni var Sós­í­alista­for­ing­inn sjálfur, Gunnar Smári Egilsson. Segir hann sjálf­sagt að ræða þetta. Líkti hann þessu við skiln­aði hjá hjónum.

„Sjálf­sagt að ræða þetta. Vandinn með per­sónur og mál­efni er að stundum er eins og þetta sé í sitt­hvorri vídd­inni. Hlustið bara á fólk sem er að skilja, það þylur upp alls­konar en nær samt ekki utan um ástæð­una. Hjá pörum deyr ástin og hjá sam­starfs­fólki brotnar traustið. Og hvort tveggja er nán­ast ómögu­legt að líma saman. Það er því fínt að komin sé lausn. Drífa fór. Í vetur vann hún og fleiri að því að Sólveig Anna færi (eða kæmi ekki til baka). Það var til að laga valda­hlut­föllin innan ASÍ, að atkvæði Eflingar féllu Drífu-megin. Ef þetta eru kost­irnir er ég sáttur við nið­ur­stöð­una. Auðvitað hefði verið fínt að öllu þessu fólki hefði auðn­ast að vinna saman að því sem þau eru sam­mála um, sem er lík­lega meiri­hluti mála þótt þau sé með ólíkan stíl og hug­myndir um taktík. En þetta gekk ekki upp. Þannig er það bara. Og lík­lega hefur það verið ljóst í eitt ár eða tvö.“