Pírati skýtur frétt Moggans í kaf: „Í fyrsta lagi að hætta að líta á fólksfjölgun sem ógn“

Helgi Hrafn Gunn­ars­son, fyrrum þing­maður Pírata svarar frétt Morg­un­blaðs­ins um fjölgun flótta­fólks á Íslandi, fullum hálsi.

Helgi Hrafn setti frétta­hlekk í dag á Facebook-vegg sinn frá mbl.is en í frétt­inni er haldið fram að einar Vest­manna­eyjar hafi sótt um og muni sækja um hæli á næstu árum hér á landi. Segir Píratinn þetta rangt og svarar í nokkrum liðum.

„1. Nei, Vest­manna­eyjar eru um 4.400 manns, ekki 3.000. Þannig að það eru EKKI einar Vest­manna­eyjar að sækja um hæli árlega,“ skrif­aði Helgi Hrafn og hélt áfram:
„2. Það FÆÐAST hins­vegar á Íslandi sirka 4.500 manns á ári, sem eru sirka einar Vest­manna­eyjar. Þau börn borga ekki krónu í tekju­skatt, útsvar, trygg­inga­gjald eða fjár­magnstekju­skatt og leggja varla nokkurn skap­aðan hlut til lands­fram­leiðslu fyrr en eftir tæpa tvo ára­tugi í fyrsta lagi, en allan þann tíma kosta þau ómælt vinnu­tap af hálfu for­eldra sinna. En eng­inn kvartar undan því að inn­viðir Íslands ráði ekki við allar þessar barn­eignir; nei, þvert á móti er áhyggju­efni hversu lítið af börnum fæð­ist, ef eitt­hvað er. Þetta und­ir­strikar það, að ótt­inn við inn­flytj­endur snýst ekki um álag á inn­viði eða neitt slíkt, heldur áhyggjur af því að inn­flytj­endur séu öðru­vísi fólk en inn­fæddir Íslend­ingar. Það er það sem málið snýst um, en ekki ein­hverjar yfir­veg­aðar, föð­ur­legar raun­sæ­is­á­hyggjur af álagi á inn­viði. Jafnvel ef það væru að bæt­ast við 3.000 manns á Íslandi í gegnum hæl­is­leit­enda­kerfið myndi Ísland ráða við það.“

Í þriðja liðnum bendir Helgi Hrafn á þá rang­hug­mynd margra að 3.000 manns bæt­ist við hér á landi þó svo margir sæki um hæli hér. „Það er líka rangt að það „bæt­ist við“ 3.000 manns á ári í neinum skiln­ingi. Þetta eru umsóknir um hæli, ekki sá hópur sem fær umsókn sína sam­þykkta, og ekki aukn­ing umsókna heldur heild­ar­fjöldi þeirra yfir árið. Það ætti að vera fjanda­kornið aug­ljóst að hingað getur fólk ekki flutt með því einu að sækja um alþjóð­lega vernd, og vísa ég þá í linnu­lausar fréttir af við­ur­styggi­legri hörku kerf­is­ins við það að halda fólki úr land­inu.“

Í fjórða liðnum talar hann um kostn­að­inn við að halda fólki frá land­inu: „Það er hins­vegar hár­rétt að benda á vit­firrtan kostn­að­inn sem fer í að halda fólki úr landi, þ.e. kostn­að­inn við hæl­is­leit­enda­kerfið.“

En hvaða lausn hefur Helgi Hrafn á þessu öllu saman? „Í fyrsta lagi að hætta að líta á fólks­fjölgun sem ógn. Í öðru lagi að búa okkur undir auk­inn fjölda fólks á Íslandi næstu ára­tug­ina – því ekk­ert bendir til að þessu linni, þetta mun bara aukast. Í þriðja lagi reyna að nýta tæki­færin sem fylgja auknu fólki betur, með því að gera fólki auð­veld­ara að fá menntun sína og reynslu metna, auka tungu­mála­nám veru­lega (bæði íslensku og ensku), tryggja gott aðgengi að menntun, end­ur­menntun og leið­sögn um íslenskt sam­fé­lag. Í fjórða lagi að vera bara þokka­lega þakk­lát fyrir það að þetta fólk kjósi að flytja hingað frekar en eitt­hvert annað.

Og síð­ast en ekki síst, að læra að segja hæ.“