„Ég sé ekki eftir einu einasta skrefi!” – Anna María sakaði Aron Einar og Eggert um nauðgun

„Takk allir sem hafa stutt við bakið á mér, ykkur verð ég ævin­lega þakk­lát. Ég er að gróa,“ segir Anna María Bjarna­dóttir, í færslu á Facebook, af því til­efni að henni voru veitt Hug­rekk­is­verð­laun Stíga­móta á dög­unum.

Anna María steig fram í maí síð­ast­liðnum þar sem hún sagði þá Aron Einar Gunn­ars­son, fyr­ir­liða íslenska karla­lands­liðs­ins í fót­bolta, og Eggert Gunnþór Jónsson, fyrr­ver­andi lands­liðs­mann og núver­andi leik­mann FH, hafa nauðgað sérí Kaup­manna­höfn árið 2010.

Sjá einnig: Segir tvo þjóð­þekkta Íslend­inga hafa nauðgað sér ítrekað: „Ég skila skömminni, FOKKIÐ YKKUR “

Segir tvo þjóð­þekkta Íslend­inga hafa nauðgað sér ítrekað: „Ég skila skömminni, FOKKIÐ YKKUR “

„Ég sé ekki eftir einu ein­asta skrefi!,“ segir Anna María og heldur áfram: „Langir en samt svo stuttir mán­uðir og ár að baki. Það krefst hug­rekkis að standa með sjálfum sér og berj­ast á móti ansi hörðum straumi.“

Mannlíf opn­aði á mál Arons og Eggerts síð­ast­liðið sumar þegar greint var frá frá­sögn konu sem steig fram í opinni fræslu sem fórn­ar­lamb kyn­ferð­is­legrar mis­notk­unar af hendi tveggja lands­liðs­manna. Hræði­legar lýs­ingar þol­and­ans finnur þú í frétt­inni hér fyrir neðan.

Á við­ur­kenn­ing­ar­skjal Stíga­móta til Önnu Maríu er skrifað:

„Bar­áttu­konan Anna María hóf bar­áttu sýna fyrir rétt­læti í heimi þar sem hug­myndir fólks um hvað er rétt­lát er litað af pen­ingum, völdum og skað­legum við­horfum í garð kvenna. Hún hefur staðið  keik og með hug­rekki sínu og stað­festu rutt braut­ina fyrir aðra.

Fyrir hug­rekki sitt, þraut­seigju, kjark og þor á Anna María heiður skil­inn. Takk kæra bar­áttu­kona og fyr­ir­mynd fyrir að berj­ast fyrir þolendur og betri heimi. “

Hér fyrir neðan má sjá hluta úr lýs­ingu Önnu Maríu á meintu kyn­ferð­is­broti tví­menn­ing­anna úr lands­lið­inu:

„Ég ligg and­vaka, get ekki hætt að hugsa um alla sem hafa þurft að upp­lifa það sama og ég. Upplifa skömm, reiði, sorg, upp­gjöf, van­trú á sínar eigin til­finn­ingar og upp­lif­anir.

Ég ældi yfir annan þeirra í leigu­bílnum á leið á hót­elið þeirra, svo aftur í rúmið á hót­el­inu en þeir létu það ekki stoppa sig og skipt­ust á að nauðga mér þar sem ég lá í rúm­inu ber að neðan með ælu í hár­inu, and­lit­inu og föt­unum

Þetta rændi mig svo mörgu. Sjálfs­traustinu, gleð­inni, tæki­færum og upp­lif­unum.”