Berglind segir Auði til syndanna: „Þú getur rakið sorgarsögu þína þar til þú ert blá í framan“

Rit­höf­und­ur­inn Berglind Ósk gefur ekk­ert eftir í rit­deilu sinni við rit­höf­und­inn Auði Jóns­dóttur og segir hana samt kúlt­úr­barn með gíf­ur­leg for­rétt­indi. Deil­urnar hófust þegar Berglind skrif­aði pistil þar sem hún gagn­rýndi sterka stöðu barna þjóð­þekktra lista­manna innan list­anna.

Auður brást við þeim pistli í gær með pistli sem hún birti á Facebook. Þar seg­ist hún hafa fengið upp í kok á því að vera sífellt tengd við afa sinn, Halldór Laxness. Hún sagði að líf sitt hafi ekki verið dans á rósum þrátt fyrir að vera barna­barn Nóbelskálds­ins.

Auður hefur fengið nóg af ósann­gjarnri gagn­rýni: „Jaðrar við að vera æru­meið­ingar“

Í dag birtir Berglind svar við þeim pistli og þar gefur hún ekk­ert eftir. Hann má lesa í heild sinni hér fyrir neðan.

Kæra Auður, svo við erum ekki að fara að skrifa bók saman eftir allt?

Þú getur rakið sorg­ar­sögu þína þar til þú ert blá í framan og þóst vita eitt­hvað um líf mitt. Þú ert samt kúlt­úr­barn. Það skiptir engu máli hvort ég sé edrú eða ekki, hvort ég sé með rekstur (ég vinn sem fríl­ans­ari) eða sé ein­stæð móðir. Þú ert samt kúlt­úr­barn. Það skiptir ekki máli að þú og Kamilla séu ein­stæðar mæður. Þið eruð samt kúlt­úr­börn. Hver gaf þér ann­ars leyfi til að deila þinni útgáfu af mínu lífi með tæp­lega 5000 fylgj­endum á Facebook og er svo pikkað upp af fjöl­miðlum?

Það er þitt val að taka þessu svona per­sónu­lega, eins og ég hefði sagt að þú værir slæmur rit­höf­undur, ég hef aldrei sagt hvað mér finnst um það. Þú ert vin­sæll met­sölu­höf­undur með hrúgu af verð­launum og við­ur­kenn­ingum, af hverju stend­urðu bara ekki með þér og ferð ekki í kerfi þegar bók­mennta­blað sem þú rit­stýrir er gagn­rýnt.

Þú talar um æru­meið­ingar, var það kafli í bók­inni þinni um tján­ing­ar­frelsi? Að þegar ungur rit­höf­undur sem er að fóta sig í bók­mennta­heim­inum gagn­rýnir valda­fólk, séu það æru­meið­ingar? Nú skil ég betur af hverju rit­höf­undar þora ekki að gagn­rýna neitt í okkar geira – út af við­brögðum eins og þínum og hvernig þú notar „menn­ing­ar­auð­magn” þitt til að kæfa gagn­rýni.

Umræðan um kúlt­úr­börn er ekki per­sónu­leg her­ferð gegn þér eða öðrum kúlt­úr­börnum sem hafið baköpp í með­fæddu menn­ing­ar­auð­magni (btw, fólk eins og ég sem stend fyrir utan bók­mennta­el­ít­una vissi ekki fyrr en nýlega hvað þetta háfleyga orð þýðir. Eitt dæmi um gjá sem kúlt­ur­barn sér ekki. Fyrir ykkur sem skiljð þetta ekki, þá þýðir þetta það menn­ing­ar­lega ríki­dæmi og vald sem fólk hefur – og sem kúlt­úr­börn fæð­ast með og aðrir geta að ein­hverju leyti unnið sér inn – nú eða keypt sér, með því að kom­ast að í menn­ing­unni og öðl­ast virð­ingu). Heim­ur­inn vill ræða þetta, þótt þú virð­ist vera ófær um það.