Einhleypur Hilmir Snær: „Maður er karlmaður sem dansar aldrei og segir bara nei við kvenfólk“

Í morg­un­þætt­inum Bakaríið á Bylgj­unni síð­asta laug­ar­dag ræddi Hilmir Snær Guðnason leik­ari um leik­húsið, lands­byggð­ar­draum­inn og líf­iðí heild:

„Maður er karl­maður sem dansar aldrei og segir bara nei við kven­fólk þegar maður á að fara út á gólf. En nú er það bara allt breytt og nú hef ég bara gaman af því að dansa,“ segir hann um harðar dansæf­ingar fyrir hlut­verk sitt í leik­rit­inu Mátu­legir í Borg­ar­leik­hús­inu:

„Ég blót­aði þessu margoft þegar ég var á þessum dansæf­ingum. Ég vildi aðeins koma mér í form fyrir þetta, því ég er auð­vitað að verða 54 ára, kom­inn með annan fót­inn í gröf­ina. Ég var að æfa þetta frá því í októ­ber, var með einka dans­þjálf­ara og hún var með mig í tímum og lét mig dansa. Það var ball­ett og það var þetta og hitt. Ég var bara í þessu í marga mán­uði.“

Hilmir Snær er stór­kost­legur leik­ari.

Ansi mikil vatna­skil urðu í lífi Hilmis Snæs á síð­asta ári; þá bár­ust fréttir af því að hann væri ein­hleypur orð­inn eftir tólf ára hjóna­band; spurður út í upp­lifun­ina að koma aftur út á mark­að­inn eftir að hafa verið síð­ast ein­hleypur á síð­ustu öld, við­ur­kennir hann að margt sé breytt.

„Ég kann ekk­ert á þetta umhverfi. Þetta er mjög breytt umhverfi. Ég kann ekk­ert að vera ein­hleypur. Nú er bara að læra og taka fyrstu skrefin, í hálkunni.“