Dóra gefur upplifanir í gjafir: „Ég hef útbúið gjafabréf á barnapössun “

Dóra Svav­ars­dóttir, neyt­andi vik­unnar, er mat­reiðslu­meist­ari og kenn­ari. Hún er núna að end­ur­skipu­leggja lífið eftir veik­indi. Það skiptir hana meiru máli núna að miðla og segja frá því sem skiptir máli í stóra sam­heng­inu. Hún ræðir heims­málin við kött­inn sinn hann Teknó, þegar þau spíg­spora um Vest­ur­bæ­inn, milli þess sem hún kennir mat­reiðslu­nám­skeið og sinnir verk­efnum fyrir Slow Food Reykja­vík sam­tökin.

Hvernig sparar þú í matarinnkaupum?

Inn­kaupa­listar eru lyk­il­at­riði og athuga hvað er til áður en farið er í búð. Nýta allt sem er til og reyna að forð­ast mat­ar­sóun. Nota fryst­inn og kaupa frysti­vöru og muna eftir því líka að nota úr fryst­inum. Vera pass­lega kæru­laus gagn­vart dag­setn­ingum og nota baunir og græn­meti sem uppi­stöð­una í matnum og krydda með kjöt og fisk.

Endurnýtir þú? Ertu með ráð til annarra?

Ég nota allan mat upp til agna. Umbúðir reyni ég að nota aftur og aftur. Ég geri við föt og reyni að láta þau end­ast. Það er í góðu lagi að elda mikið af mat ef þú ert með plan fyrir afgang­inn. En ef hann endar í rusl­inu nokkrum dögum seinna, þá þarf að athuga hvað sé að ger­ast.

Hvað hefur þú í huga þegar þú kaupir mat, fatnað og gjafir?

Gjafir eru mest upp­lif­anir, fara í laut­ar­ferð, göngur, mat­ar­boð o.fl. í þeim dúr. Ég hef útbúið gjafa­bréf á tíma, t.d. barnapössun, mjaltir og ýmis­legt fleira. Ég reyni að velja inn­lenda fram­leiðslu bæði í mat og fatn­aði. Ég reyni að passa að föt séu úr gæða efnum sem end­ast vel og lengi.

Hverju átt þú erfiðast með að draga úr kaupum á?

Húfur og hattar eru mínir veik­leikar. Á aldrei nóg, en svip­ast um eftir not­uðum. Svo er gaman að fara út að borða, ég lít svo á að þar sé ég að sinna minni skyldu við að efla hag­vöxt.

Skiptir umhverfisvernd þig máli?

Já gríð­ar­lega miklu máli. Við stöndum frammi ógnar stórri vá sem lofts­lags­málin eru. En það góða er að við getum gert alveg fullt sem ein­stak­lingar til að leggja okkar á vog­ar­skál­arnar. Bara með því að minnka mat­ar­sóun, minnka kjöt­neyslu, minnkað útblástur frá bílum með skyn­sam­legri akstri.

Ég held að það sé gríð­ar­lega mik­il­vægt að við sem ein­stak­lingar tökum ábyrgð á
okkar neyslu, styðj­umst við Rin 6 á ensku: Rethink, Reduce, Reuse, Refuse, Repair
og Recycle. Fyrsta skrefið er alltaf að end­ur­hugsa til hvers við þurfum eitt­hvað. Á ég
kannski eitt­hvað annað sem hægt er að nota í staðin. Eins líka ef það er eitt­hvað sem
ég er hætt að nota að koma því áfram til ein­hvers sem þarf á því að halda. Þetta þarf
ekki að vera eitt­hvað mein­læta líf, heldur spenn­andi tæki­færi til að reyna á sköpun
og hug­mynda­auðgi. Ég er að kenna nám­skeið sem ég kalla Matur og Lofts­lags­breyt­ingar. Eins kem ég með fyr­ir­lestra í stofn­anir og fyr­ir­tæki undir heit­inu Ham­fara­hlýnun í hádeg­is­mat.