Konráð lýsir kynferðisofbeldi sem hann varð fyrir í Bæjarbíói: „Ég man að myndin var byrjuð“

Konráð Ragn­ars­son var einn af þeim ólánsömu drengjum sem gert var að dvelja í Breiðu­vík á sínum tíma; var þar beittur miklu harð­ræði og rang­læti. Konráð er frá­bær ljós­mynd­ari sem hlotið hefur fjölda við­ur­kenn­inga fyrir myndir sínar um víða ver­öld.

Hann lýsir ömur­legri reynslu sinni af kyn­ferð­is­of­beldi sem hann varð fyrir, ritar um reynslu sína á Facebook-síðu sinni.

„Þegar ég var 5 eða 6 ára píndu 3 stelpur mig að setja typpið inn í píku einnar þeirra. Þessar stelpur voru nokkrun árum eldri en ég. Ég man hvað mér þótti það ógeðs­legt. Einu eða tveimur árum seinna er ég í Bæjarbíó í Hafn­ar­firði einn. Ég var „Bíó­sjúkur“ en það voru þeir kall­aðir sem voru alltaf í bíó á þessum tíma.“

Konráð rifjar upp að honum fannst „ekk­ert skemmti­legra en að fara í bíó og fór ég oft einn ef ég gat ekki fengið neinn með mér. Jæja svo ég haldi áfram með sög­una. Ég man að það var frekar fátt í bíó og var ég því feg­inn því þá gat ég valið besta sætið og stað­inn í salnum. Það var eng­inn í röð­inni þar sem ég sat.“

Bætir þessu við:

„Ég man að myndin var byrjuð og eitt­hvað liðið á hana þegar ég verð var við að ein­hver kemur inn í sal­inn sem mér þótti nokkuð seint þar sem myndin var löngu byrjuð. Ég sá að þetta var kall og svo pældi ég ekk­ert meira í því. Næst þegar ég sé hann þá er hann að koma í röð­ina sem ég sat og sest við hlið­ina á mér sem mér þótti frekar und­ar­legt og óþægi­legt. Það voru bara nokkrar hræður í salnum og ég skyldi ekk­ert í því hvers vegna hann valdi að sitja við hlið­ina á mér í sal sem var tómur af fólki.“

Þessi maður vildi Konráð ekki vel:

„Svo líður ein­hver tími, þá tekur hann upp poka af beiskum brjóst­sykri og býður mér, ég þigg það og áður en ég veit af, þá tekur hann í aðra hend­ina á mér og setur hana á lim­inn sinn, sem hann var þegar búin að taka út og var grjót­harður; segir við mig að rúnka sér; mér brá svo mikið að ég þorði ekki annað en að gera það sem hann bað mig um. Þegar það var búið þá var það eina sem kom í huga minn að hléið kæmi sem fyrst svo ég gæti forðað mér út. Sem ég svo gerði. Ég gæti sagt fleirri sögur af kyn­ferð­is­legu ofbeldi sem ég varð fyrir sem barn, en ég læt þetta duga í bili.“