Veitingamaður vill hætta hvalveiðum: „Erfitt með að halda úti veitingastað sem enginn sækir“

Veit­inga­mað­ur­inn Kristján Þor­steins­son rit­aði grein er ber yfir­skrift­ina: Skepnu­skapur eða barn síns tíma? 

Segir:

„Sem veit­inga­maður til ára­tuga bauð ég lengi vel upp á hval­kjöt á mínum stöðum. Fyrir nokkrum árum tók ég svo upp á að hætta því. Aðallega því afskap­lega fáir vildu kaupa það. En líka því það var í engu sér­stöku upp­á­haldi hjá mér sjálfum og vegna þess að reglu­lega var kúnnum mis­boðið yfir því að hval­kjöt væri yfir höfuð á mat­seðl­inum og sagði frá því á net­inu. Sem þýddi að ég tap­aði við­skiptum.“

Bætir þessu við:

„Nokkuð hefur verið rætt og skrafað um hval­veiðar und­an­farnar vikur eftir að út kom skýrsla sem sýnir svart á hvítu að hvalir við Íslands­strendur eru drepnir með mjög ógeð­felldum hætti og senni­lega í trássi við lög um dýra­vernd. Það þykir mér ekki sér­lega geðs­legt. Ofan á það birt­ust svo fréttir um að hval­veiði­bröltið hjá eina fyr­ir­tæk­inu sem veið­arnar stunda hér á landi væri rekið með tapi.

Gott og vel. Ekki er það mitt mál hvernig fólk vill fara með fé sitt – en per­sónu­lega ætti ég erfitt með að halda úti veit­inga­stað sem eng­inn sækir.“

Hann færir í tal að „síðan hafa komið upp fjöl­mörg önnur rök sem öll hníga að því að það sé ein­fald­lega kom­inn tími til að hætta þessu. Til að mynda þau rök að hvalir séu mjög verð­mætir lofts­lag­inu. Og að það sé meira og minna eng­inn mark­aður fyrir hval­kjöti lengur. Og að þetta hafi vond áhrif á ferða­þjón­ust­una í land­inu vegna nei­kvæðrar fréttaum­fjöll­unar í útlöndum.

Svo mætti áfram telja.

Er ekki mál til komið að við hættum að ríf­ast um þetta og föll­umst á það að hval­veiðar eru ein­fald­lega barn síns tíma? Hættum þessu bara.“