Anna tók þátt í björgunaraðgerðum í Vestmannaeyjagosinu: „Grindvíkingar eiga samúð mína alla“

Anna Krist­jáns­dóttir rifjar upp þegar hún tók þátt í björg­un­ar­að­gerðum þegar gos kom upp í Vest­manna­eyjum árið 1973.

Í nýj­ustu dag­bók­ar­færslu vél­stjór­ans Önnu Krist­jáns­dóttur, sem hún ritar á Facebook frá Tenerife eða Paradís eins og hún kallar eyj­una, er ástandi í Grinda­vík henni hug­leikið. Segist hún hugsa um gosið í Vest­manna­eyjum fyrir hálfri öld en að þá hafi mæli­tæki verið af slíkum skornum skammti að allt eins benti til þess að gos kæmi upp í Torfa­jök­uls­svæð­inu. En svo gaus í Vest­manna­eyjum. „Þá var ég ung og sæt og tók virkan þátt í björg­un­ar­að­gerðum, bæði við mót­töku fólks og far­ang­urs sem og að taka þátt í að moka ösku af hús­þökum auk þess sem að ég tók þátt í að tæma eitt hús sem ekki tókst að tæma af hús­gögnum og heim­il­is­vörum í upp­hafi goss­ins.“ Segir Anna að á þeim tíma hafi henni þótt spenn­andi að taka þátt í björg­un­ar­að­gerð­unum og gera gagn. „

Það var minna hugsað út í til­finn­ingar þeirra sem upp­lifðu fyrstu gosn­ótt­ina sem mörg hver hafa aldrei borið þess bætur að hafa verið hrifsuð úr öryggi sínu og send út í óviss­una.

Nú er sagan að end­ur­taka sig, því miður.“

Segir Anna að lokum: „Grind­vík­ingar eiga samúð mína alla og ég vona svo sann­ar­lega að allt fari vel að lokum.“