Valdi fékk kvíðakast í miðju sjóslysi: „Það bara slökknar á hausnum á mér“

Valdimar Sig­þórs­son, betur þekktur sem Valdi Víðátta, var um borð í Dís­ar­fell­inu þegar það fórst milli Íslands of Færeyja árið 1997. Hann er nýjasti gestur Sjóarans.

Slysið er tekið fyrir í nýút­kominni bók Svövu Jóns­dóttur, Heimtir úr Helju.

„Þetta er voða­legra skrítið. Hausinn á manni fer í algjört flopp,“ segir Valdi við Reyni, þegar hann lýsir því þegar ljóst er að skipið er að sökkva. „Fyrst er maður svona „Bíddu, hvað er að ske? Hvað á að gera? Hvað eigum við að gera?“.“ Valdi segir Reyni svo að á þessu augna­bliki hafi gám­arnir á skip­inu losnað og voru á leið út í sjó og skipið að halla sífellt meira. „Og þá verð ég að við­ur­kenna það að ég verð hræddur hrein­lega af því að þetta voru athafnir sem ég hafði aldrei spáð í, þó að bróðir minn hafi sagt mér ýmis­legt um sitt slys. Ég bara leggst í remote, það bara slökknar á hausnum á mér. Maður sér 14, 16 metra öldu­hæðir og þegar þeir voru til dæmis að skjóta neyð­ar­blys­unum þá höfðu þeir það ekki af, þeir skutu því en það fór bara í brotið. Og lýsti alveg upp sjó­inn. Maður var kom­inn á þannig stað að maður sá enga leið út úr. Ég er vanur að finna alltaf leiðir út úr öllu en þarna gat ég ekk­ert gert. Ekki neitt. Og ég bara leggst bak­við spil en eftir smá tíma fæ ég bara einn „God morgen!“ frá einum skips­fé­laga mínum og það var bara eins og ég fengi start, eins og þegar maður gefur bíl start. Ég fer af stað. Og engin hræðsla. Ég fór að reyna að losa björg­un­ar­bát­inn og ég fer að ná í kaðla til að gera eitt­hvað með.“

Viðtalið má sjá í heild sinni hér þar sem Valdimar lýsir sjó­slys­inu sem varð tveimur mönnum að bana.