Skerjafjarðarskáldinu er gróflega misboðið: „Í mínum huga hreinlega glæpsamlegt“

Skáldinu Krist­jáni Hreins­syni er gróf­lega mis­boðið og hreini­ega krefst þess að fá afsök­un­ar­beiðni frá pistla­höf­undi sem dirfð­ist að nefna grein sína eftir heiti á laga­texta sem Kristján samdi.

Skerja­fjarð­ar­skáldið Kristján Hreins­son skrif­aði harð­orða færslu á Facebook í morgun þar sem hann hneiksl­ast á nafn­gift greinar sem Berglind Ósk Guð­munds­dóttir skrif­aði í gær. Greinin ber heitið „Dansaðu vindur“ og fjallar um einka­væð­ingu orku­linda og vind­myllur. Af hverju hneikslar nafn­giftin skáldið? Nú, hann samdi þekkt jóla­lag með sama nafni.

„MÉR ER MISBOÐIÐ

Ég sá í gær full­kom­lega óvið­eig­andi aðdróttun að heiðri lista­manns. Reyndar er þetta alvöru árás á höf­unda­rétt og þar eð ég á hlut að máli, vil ég að á mig verði hlustað.

Forsagan er sú að Berglind Ósk Guð­munds­dóttir (sem ég þekki ekk­ert og veit ekk­ert um), skrifar 19. sept­em­ber ’24 grein sem ber tilil frægs söng­texta. Greinin heitir „Dansaðu vindur“ og fjallar um vind­myllur og einka­væð­ingu orku­linda.“ Þannig hefst færsla Krist­jáns og heldur síðan áfram:

„Þar segir: „Á Íslandi er eft­ir­spurnin eftir raf­orku mikil. Það er jákvætt að atvinnu­lífið sé svo blóm­legt að umfram­eft­ir­spurn hafi mynd­ast en nei­kvætt ef stjórn­völd ná ekki að tryggja að af fram­kvæmdum verði vegna seina­gangs í upp­bygg­ingu á raf­orku­kerf­inu.“ Að nota nafn á einu fræg­asta jóla­lagi Íslend­inga til þess að opna fyrir að örfáir auð­menn nái að eign­ast alla raf­orku á Íslandi, það er í mínum huga hrein­lega glæp­sam­legt. Þessi texti er mörgu fólki ást­kær og hefur ekk­ert með vind­myllur að gera.“

Í næstu orðum sínum hótar skáldið lög­sókn á þá vind­myllu­sinna sem ætli sér að nota slag­orð sem sótt er beint í kveð­skap þess:

„Ef þeir sem heimta að öll raf­orka verði einka­vædd og gera kröfu um að vind­myllum verði komið fyrir á víð og dreif um Ísland, ætla að nota slag­orð sem beint er sótt í minn kveð­skap þá munu kæru­mál fara af stað. Með því að nota titil frægs söng­texta, Dansaðu vindur, í póli­tískum til­gangi, er alvar­lega vegið að sæmd­ar­rétti mínum. Á Wikipedia segir rétti­lega um þennan hluta höf­unda­réttar: „Sæmd­ar­réttur leiðir af þeirri hug­mynd að verk höf­undar sé fram­leng­ing á per­sónu hans. Sæmd­ar­rétt­ur­inn er þannig oft­ast per­sónu­bund­inn (aðeins höf­und­ur­inn sjálfur getur verið máls­að­ili) og ófram­selj­an­legur, öfugt við hinn meg­in­hluta höf­unda­réttar, fjár­hags­legu rétt­indin“.“

Að lokum krefst Kristján þess að Berglind Ósk biðji hann opin­ber­lega afsök­unar.

„Í fyrstu er það ósk mín að Berglind Ósk Guð­munds­dóttir, biðji mig opin­ber­lega afsök­unar og fjar­lægi texta­heiti mitt af grein sinni. Öllu sóma­kæru fólki ætti að skilj­ast að svona gerir maður ekki.“