Egill hefur áhyggjur af sögukennslu á Íslandi: „Liður í góðri almennri menntun“

Sam­fé­lags­rýn­ir­inn Egill Helgason hefur áhyggjur af sögu­kennslu á Íslandi og setur hann það í sam­hengi við að 80 ár eru liðin frá frelsun fanga í Auschwitz.

„Ég sé talað um að við höfum ekki sýnt næga rækt­ar­semi við að minn­ast Helfar­ar­innar í til­efni af því að 80 ár eru liðin frá frelsun fanga í Auschwitz. Ég held samt að það skipti ekki miklu máli hvort íslenskir ráða­menn ferð­ist þangað eða ekki. Slíkra hryll­ings­at­burða minn­umst við best með því fræða fólk um þá og þá kemur að stöðu sögu­kennslu í skólum. Kennsla í sögu hefur víð­ast verið dregin stór­lega saman og nú heyrir hún oft undir félags­fræði í grunn- og fram­halds­skólum. Sonur minn kvart­aði undan því að fá ekki að læra meiri sögu. Þekking á sögu er liður í góðri almennri menntun og hún er nauð­syn­leg til að skilja heim­inn – og þar á meðal skelf­ing­ar­at­burði eins og Hel­för­ina sem mega ekki end­ur­taka sig í neinni mynd,“ skrifar Egill á sam­fé­lags­miðla um málið.

Blossaði upp áhugi

Tómas Ellert Tómasson, fyrr­ver­andi bæj­ar­full­trúi í Árborg, segir í athuga­semda­kerfi Egils að sér þykir leitt ef sögu­kennsla hafi minnkað í skóla­kerf­inu.

„Tók alla þá sögu­á­fanga sem að í boði voru á mínum fram­halds­skóla­árum í FSu. Sat fimm slíka hjá frá­bærum kenn­urum. Þá leit­aði hug­ur­inn reyndar í allt aðra átt hvað varð­aði fram­tíð­ar­nám og störf en hann svo síðar gerði. Eig­in­lega algjör­lega í hina átt­ina. Þori varla að segja það hér hvert hugur minn stefndi á þeim árum innan um ykkur fjöl­miðla­fólkið. Stefndi s.s. að því að gera blaða­manna­starf að ævi­starfi.

Fór svo í bygg­ing­ar­vinnu eftir stúd­ent, fékk áhuga á því hvað lægi að baki þessum teikn­ingum sem maður var að vinna eftir. Þá bloss­aði skyndi­lega upp aftur áhugi á raun­greinum sem ég hafði misst áhug­ann á e-um árum á undan. Annars leitt ef ekki er lögð nein áhersla á/eða að í boði séu sögu­á­fangar í fram­halds­skólum í dag. Eig­in­lega alveg ótækt.“

Flestir virð­ast vera á sama máli og Egill en fjöl­miðla­mað­ur­inn Jakob Bjarnar Grét­ars­son sló þó á létta strengi.

„Ein­hverju verður að fórna fyrir kynja­fræð­ina sem þarf sitt pláss,“ skrif­aði blaða­mað­ur­inn reyndi.